سندرم تخمدان پلی‌کیستیک: علائم، دلایل و درمان

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک: علائم، دلایل و درمان

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک: علائم، دلایل و درمان

 

سندرم تخمدان پلی کیستیک عارضه ای است که بر میزان هورمون‌های زنانه اثر می گذارد.

در زنان مبتلا به این عارضه، هورمون های مردانه بیشتری تولید می شود. این عدم توازن در تولید هورمون منجر به پریود نشدن و دشوار شدن وضع حمل در زنان می شود.

این سندرم همچنین منجر به رشد مو بر روی صورت و بدن و همچنین طاسی سر می شود. همچنین می تواند مشکلات سلامتی را در طولانی مدت همچون دیابت یا بیماری های قلبی به وجود آورد.

داروهای کنترل بارداری و قرص های مرتبط با دیابت می توانند به عدم تعادل هورمونی کمک کنند و علائم آن را بهبود ببخشن.

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک چیست؟
این سندرم عارضه ای برای هورمون هاست که بر زنان در دوران بارداری (از هفته ۱۵ تا ۴۴) اثر می گذارد. بین ۲٫۲ و ۲۶٫۷ درصد از این زنان، به این سندرم مبتلا هستند.

بسیاری از زنان بی‌آنکه خودشان بدانند به این سندرم مبتلا هستند. تحقیق صورت گرفته نشان داد که وجود این سندرم در ۷۰ درصد از زنانی که به آن مبتلا بوده اند، تشخیص داده نشده است.

این سندروم بر تخمدان زن و ارگان تناسلی که به تولید استروژن و پروژسترون دست می زنند، اثر می گذارد. (هورمون هایی که به تنظیم سیکل قاعدگی می پردازند. تخمدان ها همچنین کار تولید میزان کمی از هورمون های مردانه به نام آندروژن را نیز بر عهده دارند.)

این عارضه، سندرم یا مجموعه‌ای از علائم است که بر تخمدان و روند تخمک‌سازی اثر می‌گذارد. سه ویژگی اصلی این عارضه عبارتست از:

  • وجود کیست در تخمدان
  • افزایش میزان هورمون های مردانه
  • قاعدگی نامنظم یا رخ ندادن قاعدگی

 

دلیل این عارضه

پزشکان به طور مشخص دلیل این عارضه را نمی دانند. آن ها بر این باورند که افزایش میزان هورمون های مردانه مانع از انجام عمل تولید هورمون و تخمک سازی توسط تخمدان می شود.

ژن، مقاومت به انسولین و التهاب، همگی از دلایل تولید اضافه آندروژن هستند.

 

ژن

مطالعات ثابت کرده که وجود این سندرم به صورت ارثی در میان خانواده ها ممکن است.

 

مقاومت به انسولین

تا ۷۰ درصد از زنان مبتلا به این سندرم، نسبت به انسولین مقاومت نشان می دهند. این بدان معناست که سلول های آنان نمی تواند از انسولین به شکل درستی بهره ببرد.

انسولین، هورمونی تولید شده توسط لوزالمعده است که به بدن کمک می کند تا برای کسب انرژی، از قند موجود در خوراکی ها استفاده کند.

وقتی سلول ها نتوانند آنطور که باید از انسولین بهره ببرند، بدن انسولین بیشتری طلب می کند و درنتیجه لوزالمعده برای جبران این فقدان، دست به تولید انسولین بیشتر می زند. وجود انسولین اضافی منجر به افزایش تولید هورمون های مردانه توسط تخمدان می‌شود.

چاقی یکی از اصلی ترین دلایل مقاومت به انسولین است. هم چاقی و هم مقاومت به انسولین، هر دو می توانند خطر ابتلا به دیابت نوع دوم را افزایش دهند.

 

التهاب
•    زنانی که به این سندرم مبتلا هستند بیشتر در معرض انواع التهابات بدن قرار دارند. داشتن اضافه وزن نیز می تواند به التهاب مرتبط باشد. مطالعات بسیاری به ارتباط میان التهابات و افزایش میزان آندروژن اشاره کرده‌اند.

 

علائم معمول سندرم تخمدان پلی‌کیستیک
برخی از زنان در هنگام اولین دوره قاعدگی‌شان متوجه این علائم می شوند. سایر زنان تنها زمانی متوجه علائم این سندرم می شوند که وزنشان بسیار زیاد شده و یا در بارداری دچار مشکل شده‌اند.

رایج ترین علائم این سندرم عبارتست از:

  • قاعدگی نامنظم. عدم تخمک سازی مانع از به وقوع پیوستن دوره عادت ماهانه می شود. برخی زنان مبتلا به این سندرم سالانه کمتر از ۸ مرتبه پریود می شوند.
  • خونریزی شدید. دهانه رحم برای مدت طولانی‌تری باز می ماند و بنابراین قاعدگی شما با خونریزی بیشتری از حد معمول همراه می شود.
  • رشد مو. بر روی بدن و صورت بیش از ۷۰ درصد از زنانی که به این عارضه دچار هستند، مو رشد می کند؛ نقاطی همچون کمر، شکم و سینه. به این رشد بیش از اندازه مو، هیرسوتیسم می‌گویند.
  • آکنه. هورمون های مردانه می توانند منجر به چرب تر شدن پوست و درنتیجه بیرون‌ریزی بدن در صورت، سینه و بالاتنه شوند.
  • افزایش وزن. بیش از ۸۰ درصد از زنان مبتلا به این عارضه، اضافه وزن دارند و یا چاق هستند.
  • طاسی. موی سر کم پشت می شود و می‌ریزد.
  • تیرگی پوست. لکه های تیره پوست می توانند منجر به بروز خطوطی همچون خطوط موجود بر روی گردن، روی کشاله ران و زیر سینه شود.
  • سردرد. تغییرات هورمونی می تواند در برخی از زنان به سردرد منجر شود.

 

چگونگی تاثیر سندرم تخمدان پلی‌کیستیک بر بدن
وجود آندروژنِ بیشتر از سطح نرمال می تواند بر باروری و سایر جنبه های سلامتی فرد اثرگذار باشد.

 

باروری
برای باردار شدن، عمل تخمک‌گذاری نیاز است. زنانی که به طور منظم تخمک‌گذاری نمی‌کنند، باروری نیز در آنها صورت نمی‌پذیرد. این سندرم از اصلی‌ترین دلایل عدم باروری در زنان است.

 

سندرم متابولیک
تا ۸۰ درصد زنان مبتلا به این سندرم یا اضافه وزن دارند و یا چاق هستند. چاقی و سندرم تخمدان پلی‌کیستیک خطر افزایش قند خون و فشار خون را شدت می بخشد.

این عوامل در کنار یکدیگر را سندرم متابولیک می نامند که خطر بیماری های قلبی، دیابت و سکته را در فرد افزایش می دهد.

 

وقفه تنفسی در خواب
این عارضه به وقفه‌های مکرر در تنفس در شب منجر می شود که روند خواب را با اخلال مواجه می کند.

این عارضه بیشتر در میان زنانی که اضافه وزن دارد رایج است؛ خصوصاً آن دسته از زنانی که به سندرم تخمدان پلی کیستیک مبتلا هستند. خطر وقفه تنفسی در خواب در زنان چاق مبتلا به این سندرم ۵ تا ۱۰ بار بیشتر است.

 

چگونگی تشخیص این سندرم
پزشکان معمولاً این سندرم را در زنانی که دست کم دو یا سه مورد از علائم زیر را داشته باشند، تشخیص می دهند:

  • بالا بودن سطح آندروژن
  • قاعدگی نامرتب
  • وجود کیست در تخمدان

پزشک شما باید بپرسد که آیا علائمی همچون آکنه، رویش مو بر بدن یا صورت و افزایش وزن داشته اید یا خیر.

از طریق سونوگرافی لگن می توان به وجود هرگونه مشکل در تخمدان و یا سایر ارگان های تناسلی پی برد. در طول آزمایش، پزشک انگشت پوشیده به دستکش را داخل واژن فرو می برد تا ببیند آیا توده ای در تخمدان یا رحم شما وجود دارد یا خیر.

آزمایش خون نیز وجود سطح غیر عادی هورمون های مردانه را مشخص می کند. از آزمایش خون همچنین می توان برای بررسی کلسترول، انسولین و سطح تری گلیسرید برای ارزیابی خطرات مرتبط با بیماری های قلبی و دیابت استفاده کرد.

اولتراساند نیز از امواج صدا استفاده می کند تا وجود هرگونه غده یا سایر مشکلات مرتبط با رحم و تخمدان را معین کند.

 

بارداری و سندرم تخمدان پلی‌کیستیک
این سندرم سیکل قاعدگی را مختل و روند باردار شدن را مشکل می سازد. بین ۷۰ تا ۸۰ درصد از زنان مبتلا به این سندرم، مشکل ناباروری وجود دارد.

این عارضه همچنین احتمال عوارض بارداری را نیز در فرد افزایش می دهد.

زنان مبتلا به این سندرم نسبت به زنانی که به این عارضه دچار نیستند، دو برابر بیشتر در خطر زایمان زودرس قرار دارند. در این افراد همچنین احتمال سقط جنین، افزایش فشار خون و دیابت بارداری نیز وجود دارد.

با این وجود، زنان مبتلا به این عارضه می توانند با پشت سرگذاشتن راه های درمان ناباروری، روند تخمک سازی را بهبود ببخشند. کاهش وزن و پایین آوردن فشار خون می تواند خطرات موجود در مسیر یک زایمان سالم را به حداقل برساند.

درمان این سندرم معمولاً با تغییراتی در سبک زندگی همچون کاهش وزن، رژیم غذایی و ورزش کردن شکل می گیرد.

کم کردن ۵ تا ۱۰ درصد از وزن بدن می تواند به نظم دوران قاعدگی کمک کند و علائم سندرم تخمدان پلی‌کیستیک را بهبود ببخشد، میزان انسولین را کاهش دهد و خطر بیماری های قلبی و دیابت را نیز کاهش دهد.

هرنوع رژیمی که وزن شما را کم کند می تواند برای عارضه شما مناسب باشد. هرچند که برخی از رژیم ها ممکن است اثر مثبت خود را طی چند سال نشان دهند.

تحقیقاتی نشان داده اند که ۳۰ دقیقه ورزش با فشار متوسط ۲ یا ۳ روز از هفته می تواند به زنان مبتلا به این سندرم در کاهش وزنشان کمک کند. از دست دادن وزن از طریق ورزش کردن همچنین می تواند روند تخمک سازی و سطح انسولین بدن را بهبود ببخشد.

ورزش کردن زمانی که با یک رژیم غذایی سالم همراه شود، به مراتب مفیدتر نیز است. رژیم و ورزش به کاهش وزن کمک می کنند و خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی را نیز کاهش می دهند.

هم اکنون شواهدی مبنی بر مفید بودن طب سوزنی بر درمان این سندرم وجود دارد اما به تحقیقات و شواهد بیشتری برای تایید این مسئله نیاز است.

 

روش های درمانی رایج
داروهای کنترل بارداری و سایر داروها می توانند به تنظیم دوباره سیکل قاعدگی و درمان علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک همچون رویش مو و آکنه، کمک کنند.

 

داروهای کنترل بارداری
مصرف استروژن و پروژستین به صورت روزانه می تواند تعادل هورمونی را بازگرداند، تخمک‌سازی را متعادل سازد، علائمی همچون رشد بیش از اندازه مو را برطرف کند و از فرد در برابر ابتلا به سرطان اندومتریال محافظت کند.

 

متفورمین
متفورمین دارویی است که برای درمان دیابت نوع دوم به کار می رود. این دارو همچنین با بهبود سطح انسولین بدن، به درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز کمک می کند.

تحقیق صورت گرفته نشان داد که مصرف متفورمین زمانی که رژیم غذایی خود را تغییر داده‌اید و ورزش نیز می کنید، می تواند به کاهش وزن، کاهش قند خون و تنظیم دوباره نظم قاعدگی کمک کند.

 

کلومیفن
این قرص در جهت ناباروری و کمک به زنان برای باردار شدن به کار می رود. هرچند که می‌تواند احتمال زایمان دو قلو یا چند قلو را در فرد افزایش دهد.

 

داروی ریزش مو
روش‌هایی برای رهایی از موهای زائد و یا جلوگیری از رشد آنها وجود دارد. کرم موضعی افلورنیتین محصولی تجویزی است که روند رشد موها را با کندی مواجه می کند. لیزر موهای زائد و الکترولیسیس نیز می تواند در جهت رفع موهای زائد صورت و بدن موثر باشد.

 

عمل جراحی
چنانچه سایر روش های درمانی اثری نداشتند، عمل جراحی نیز می تواند یکی از گزینه های پیش روی شما برای درمان ناباروری باشد. در این روش از ایجاد حفره های بسیار ریز در تخمدان به وسیله لیزر یا سوزن های حرارتی بسیار کوچک استفاده می شود تا روند تخمک سازی به حالت اولیه و عادی خود بازگردد.

 

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

  • زمانی که پریود نمی شوید اما باردار هم نیستید.
  • چنانچه علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک همچون رویش مو بر صورت و بدن در شما وجود دارد.
  • چنانچه بیش از ۱۲ ماه در تلاش برای باردار شدن بوده اید اما موفق نشده اید.
  • چنانچه علائم دیابت همچون احساس گرسنگی و تشنگی بیش از حد، تاری دید و یا کاهش وزن چشمگیر دارید.

چنانچه به این سندرم مبتلا هستید، به طور منظم با پزشک خود ملاقات کنید. برای تشخیص دیابت، فشار خون بالا و سایر عوارض احتمالی، به بررسی های مداوم پزشک احتیاج است.

 

سخن پایانی
سندرم تخمدان پلی کیستیک سیکل قاعدگی زنان را مختل می کند و باردار شدن را برای آنان مشکل می سازد. بالا بودن سطح هورمون های مردانه نیز به علائمی ناخواسته همچون رویش مو بر روی صورت یا بدن منجر می شود.

ایجاد تغییراتی در سبک زندگی، اولین توصیه پزشکان برای درمان این سندرم است. کاهش وزن می تواند به رفع علائم این سندرم و همچنین باردار شدن کمک کند. رژیم غذایی و ورزش های هوازی نیز دو روش موثر برای کاهش وزن به حساب می آیند.

چنانچه تغییرات در سبک زندگی کافی نباشد، مصرف دارو گزینه دیگری پیش روی شماست. مصرف داروهای کنترل بارداری و متفورمین هر دو می توانند سیکل قاعدگی را به حالت اول برگردانده و علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک را نیز بهبود ببخشند.

کربوکسی‌تراپی چیست؟

کربوکسی‌تراپی چیست؟

کربوکسی‌تراپی چیست؟

 

از کربوکسی‌تراپی برای درمان سلولیت، حلقه‌های تیره زیر چشم و آثار به‌جا مانده از کشیدگی پوست استفاده می‌شود. افرادی که توسط این دستگاه درمان شده‌اند، در موارد: جریان خون، خاصیت ارتجاعی پوست، خطوط ریز و چین‌ و چروک بهبود یافته‌اند. کربوکسی‌تراپی همچنین با ترمیم کلاژن و از بین بردن رسوبات چربی به بیمار کمک می‌کند.علاوه بر این، با افزایش جریان خون به پلک‌ها می‌تواند به کاهش حلقه‌های زیر چشم کمک کند. برخی از پزشکان همچنین از این روش درمانی برای درمان اختلال نعوظ، آرتریت حاد، سندرم رینود و آلوپسی ناشی از گردش خون ضعیف استفاده کرده‌اند.برای کاهش چربی و سلولیت، این روش اغلب بر روش‌های تهاجمی‌تر و پرخطر مانند لیپوساکشن ترجیح داده می‌شود. از کربوکسی‌تراپی می‌توان در صورت، پلک‌ها، گردن، شکم، بازوها، پاها و باسن استفاده کرد.

 

کربوکسی‌تراپی چگونه انجام می‌شود؟
ویژگی‌های مورد استفاده در این روش بر اساس بخشی از بدن که تحت درمان قرار می‌گیرد متفاوت خواهد بود. اگرچه، روش‌های به‌کار برده در این روند اکثراً یکسان هستند.

مخزن گاز دی‌اکسیدکربن با لوله‌های پلاستیکی به یک تنظیم‌کننده جریان متصل می‌شود. پزشک با دقت تنظیم خواهد کرد که چه مقدار گاز از مخزن جریان یابد. گاز از طریق تنظیم‌کننده جریان به لوله‌های استریلی که در قسمت انتهایی دارای فیلتر هستند منتقل می‌شود. فیلتر موجود، ناخالصی‌ها را قبل از رسیدن به بدن جذب می‌کند. سپس گاز از طریق یک سوزن بسیار کوچک در طرف مقابل فیلتر عبور می‌کند. سپس پزشک این گاز را از طریق سوزن به زیر پوست تزریق می‌کند.

این روش تقریباً بدون درد است. برخی از پزشکان قبل از وارد کردن سوزن، کرم بی‌حس‌کننده را در محل تزریق استفاده می‌کنند. علی‌رغم بدون درد بودن این عمل، برخی از افراد مدت کوتاهی پس ‌از آن احساس عجیبی را تجربه می‌کنند.

کربوکسی‌تراپی یک عمل سرپایی است و معمولاً فقط ۱۵ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.

 

چگونه خود را برای انجام کربوکسی‌تراپی آماده کنید؟
قبل از انجام عمل آمادگی خاصی لازم نیست، اگرچه پزشک شما بسته به شرایطتان ممکن است دستورالعمل‌های خاصی را انجام دهد.

 

کربوکسی‌تراپی چگونه عمل می‌کند؟
گردش خون ضعیف تا حدی مسئول ایجاد سلولیت، علائم کشیدگی پوست و حلقه‌های تیره زیر چشم است. سلول‌های بدن دی‌اکسیدکربن را به‌عنوان مواد اضافی دفع می‌کنند. گلبول‌های قرمز، اکسیژن موجود در هوا که شما تنفس می‌کنید را می‌گیرند و آن را به بافت‌ها منتقل می‌کنند، سپس دی‌اکسیدکربن را از آنها می‌گیرند. سرانجام، دی‌اکسیدکربن توسط ریه‌ها در عمل بازدم دفع می‌شود.

پزشک با تزریق دی‌اکسیدکربن می‌تواند گردش خون را در یک ناحیه خاص افزایش دهد، تا باعث شود گلبول‌های قرمز خون به آن قسمت هجوم ببرند. با رسیدن سلول‌های خونی به محل، گردش خون افزایش می‌یابد. این کار برای ترمیم سطح ارتجاعی پوست انجام می‌شود و در مورد حلقه‌های زیر چشم، باعث تغییر رنگ رنگ‌دانه‌ها به حالت درخشان و سالم می‌شود.

آثار ایجادشده پس از کشیدگی پوست: این آثار که روی بدن می‌بینید به دلیل پارگی کلاژن پوستی است. در کربوکسی‌تراپی کلاژن جدید ایجاد می‌شود، که پوست را ضخیم می‌کند و ظاهر آن را بهبود می‌بخشد.

سلولیت: گاز دی‌اکسیدکربن همچنین می‌تواند به سلول‌های چربی تزریق شود و موجب از بین رفتن و حذف این سلول‌ها از بدن شود. سلولیت هنگامی ایجاد می‌شود که چربی زیر پوست از روی پوست بیرون زده باشد. مطالعات متعددی نشان داده‌اند که کربوکسی‌تراپی برای درمان سلولیت مؤثر و بی‌خطر است.

حلقه‌های تیره زیر چشم: حلقه‌های تیره زیر چشم معمولاً در اثر گردش خون ضعیف ایجاد می‌شود که باعث ایجاد کیسه عروقی می‌شود. تزریق گاز زیر پلک باعث کاهش این برآمدگی کبود رنگ در زیر چشم می‌شود.

آلوپسی: آلوپسی (ریزش مو) ناشی از گردش خون ضعیف نیز با کربوکسی‌تراپی قابل‌ درمان است.

 

عوارض جانبی کربوکسی‌تراپی چیست؟
کربوکسی‌تراپی یک روش نسبتاً بی‌خطر است و تقریباً هیچ عوارض جانبی ندارد. ممکن است افراد در محل تزریق، به‌ویژه در بازوها و پاها دچار کبودی شوند. این کبودی باید ظرف یک هفته از بین برود. افرادی که از این جراحی جهت کاهش چربی یا سلولیت استفاده می‌کنند، نباید به مدت ۲۴ ساعت حمام یا شنا کنند.

 

پس از انجام عمل باید انتظار چه وضعیتی را داشت؟
هنگامی‌که از کربوکسی‌تراپی برای درمان آثار به‌جا مانده از کشیدگی پوست و زخم استفاده می‌شود، نسبتاً بدون درد است. این امر به آن دلیل است که بافت زخم دارای رشته‌های عصبی نیست. شما ممکن است احساس خارش کنید چراکه آثار کشیدگی پوست در طول جراحی متورم می‌شوند. این خارش باید طی حدود ۵ دقیقه برطرف شود.

افرادی که از کربوکسی‌تراپی برای درمان سلولیت و رسوبات چربی استفاده می‌کنند، ممکن است در هنگام تزریق احساس فشار کنند، که شبیه به احساس فشار در هنگام تست فشار خون است. این مسئله ناشی از انبساط گاز است. در قسمت‌هایی که تحت درمان قرارگرفته‌اند تا بیش از ۲۴ ساعت احساس گرما و سوزش وجود دارد، زیرا گاز دی‌اکسیدکربن کار خود را انجام می‌دهد و گردش خون بهبود می‌یابد. با این ‌حال، شما باید قادر به ادامه روال عادی زندگی خود پس از اتمام عمل باشید.

هرآنچه که باید درباره سولفات منیزیم بدانیم

هرآنچه که باید درباره سولفات منیزیم بدانیم

هرآنچه که باید درباره سولفات منیزیم بدانیم

 

سولفات منیزیم یا نمک اپسوم، دارویی محبوب برای بسیاری از بیماری‌ها است. مردم از این ماده برای رفع مشکلاتی همچون درد عضلانی و استرس استفاده می‌کنند. این محصول قیمت مناسبی دارد و مصرف صحیح آن آسان و بی‌ضرر است.
در این مقاله از راستینه به طور جامع به نمک اپسوم از جمله فواید، کاربردها و عوارض جانبی آن می‌پردازیم:

نمک اپسوم چیست؟
نمک اپسوم به سولفات منیزیم نیز معروف است و ترکیبی شیمیایی از منیزیم، گوگرد و اکسیژن است.

نام این محصول را از شهرستانی به نام اپسوم در انگلستان که برای اولین بار محصول در آنجا کشف شد انتخاب کرده‌اند.

برخلاف اسمش، نمک اپسوم ترکیبی کاملاً متفاوت از نمک خوراکی است. به احتمال زیاد به دلیل ساختار شیمیایی این محصول، نامش را نمک گذاشته‌اند.

این نمک ظاهری شبیه به نمک خوراکی دارد و اغلب در حمام استفاده می‌شود، به همین دلیل ممکن است به آن نمک حمام نیز گفته شود. اگرچه این محصول شبیه به نمک خوراکی است اما طعم آن کاملاً متفاوت است. نمک اپسوم کاملاً تلخ و غیر قابل تحمل است.

برخی از افراد این محصول را با حل کردن در آب مصرف می‌کنند. اما با توجه به طعم بسیار بد این نمک ممکن است هرگز حاضر به امتحان کردنش نشوید.

صدها سال است که از این نمک برای درمان بیماری‌هایی مانند یبوست، بی‌خوابی و فیبرومیالژیا استفاده می‌شود.

بیشتر مزایای گزارش شده از نمک اپسوم به منیزیم آن نسبت داده شده است؛ ماده معدنی که بسیاری از افراد به اندازه کافی از آن استفاده نمی‌کنند.

نمک اپسوم را می‌توانید به صورت آنلاین و یا از داروخانه‌ها تهیه کنید.

نحوه عملکرد نمک اپسوم
وقتی نمک اپسوم در آب حل شود، یون‌های منیزیم و سولفات را آزاد می‌کند و سپس از طریق پوست جذب بدن شما می‌شود. به همین دلیل معمولا در حمام و در وان از این محصول استفاده می‌شود.

خاطرنشان می‌شود که شواهدی وجود ندارد تا نشان دهد مواد معدنی این محصول از طریق پوست جذب بدن می‌شود.

با این وجود، این ماده همچنین می‌تواند به عنوان یک ماده آرایشی برای پوست استفاده شود و یا از طریق دهان به عنوان مکمل منیزیم یا ملین مصرف شود.

مزایا و موارد استفاده از نمک اپسوم یا سولفات منیزیم
بسیاری از افراد از جمله برخی از متخصصان ادعا می‌کنند که نمک اپسوم خاصیت درمانی دارد و از آن در مواقع مختلف به عنوان دارو استفاده می‌کنند. در ادامه به برخی از مزایای این ماده می‌پردازیم:

منیزیم بدن را تأمین می‌کند
منیزیم چهارمین ماده معدنی فراوان در بدن است و می‌تواند به قلب و سیستم عصبی کمک کند.

بعضی از افراد به اندازه کافی منیزیم مصرف نمی‌کنند و یا وجود عواملی همچون رژیم‌های غذایی مانع رسیدن منیزیم کافی به بدن می‌شود.

سولفات منیزیم به عنوان مکملی برای منیزیم استفاده می‌شود که برخی از افراد ادعا می‌کنند بهتر است به‌جای خوردن این ماده آن‌ را در آب حل کرده تا از طریق پوست جذب بدن شود. دوباره خاطرنشان می‌شود که برای اثبات این ادعا هیچ مدرکی موجود نیست.

خواب و استرس را بهبود می‌بخشد
سطح کافی منیزیم برای خواب و مدیریت استرس بسیار مهم است، زیرا منیزیم به مغز شما کمک می‌کند تا انتقال‌دهنده‌های عصبی مربوط به خواب و کاهش استرس را راحت‌تر تولید کند.

منیزیم همچنین ممکن است به بدن شما در تولید ملاتونین کمک کند؛ هورمونی که خواب را تقویت می‌کند.

سطح پایین منیزیم ممکن است بر کیفیت خواب و استرس تأثیر منفی بگذارد.

به یبوست کمک می‌کند
منیزیم اغلب برای درمان یبوست استفاده می‌شود. این ماده آب را به داخل روده بزرگ هدایت می‌کند و همین عمل باعث حرکات روده می‌شود.

بیشتر اوقات، منیزیم برای رفع یبوست به صورت منیزیم سیترات یا هیدروکسید منیزیم از طریق دهان مصرف می‌شود.

همچنین باید بدانید که مصرف نمک اپسوم به صورت خوراکی ممکن است عوارض جانبی ناخوشایندی مانند نفخ و اسهال به همراه داشته باشد.

بهبود عملکرد ورزشی و ریکاوری
برخی افراد ادعا می‌کنند که مصرف منیزیم می‌تواند باعث کاهش درد عضلات و تسکین گرفتگی عضلات شود.

ثابت شده است که میزان منیزیم کافی برای ورزش مفید است زیرا منیزیم به بدن شما کمک می‌کند تا از گلوکز و اسید لاکتیک استفاده کند.

معمولا ورزشکاران دچار کمبود منیزیم هستند، بنابراین متخصصان بهداشت و درمان اغلب توصیه می‌کنند از مکمل‌های منیزیم استفاده کنند تا به سطح مطلوب منیزیم برسند

کاهش درد و تورم
ادعای دیگر این است که نمک اپسوم به کاهش درد و تورم کمک می‌کند. بسیاری از افراد گزارش می‌دهند که مصرف نمک اپسوم علائم فیبرومیالژیا و آرتروز را بهبود می‌بخشد چراکه این افراد دچار کمبود منیزیم هستند.

ایمنی و عوارض جانبی
در حالی که نمک اپسوم به طور کلی بی‌خطر است، اما در صورت استفاده نادرست ممکن است باعث اثرات منفی شود. این اثرات منفی تنها در صورت مصرف خوراکی این نمک ممکن است پدیدار شوند.

سولفات منیزیم می‌تواند اثر ملین داشته باشد و مصرف نادرست ممکن است منجر به اسهال، نفخ یا دل درد شود.

اگر از این ماده به عنوان ملین استفاده می‌کنید، حتما آب زیادی بنوشید تا دچار مشکلات گوارشی نشوید. علاوه بر این، هرگز بیش از دوز توصیه شده توسط پزشک مصرف نکنید.

مواردی از مصرف بیش از حد منیزیم گزارش شده است که در آن افراد دچار علائمی مانند حالت تهوع، سردرد، سبکی سر و قرمزی پوست می‌شوند. در برخی موارد مصرف بیش از حد منیزیم می‌تواند منجر به مشکلات قلبی، اغما، فلج و مرگ شود. این خطرات تا زمانی که مقدار مناسب طبق توصیه پزشک را مصرف کنید بعید است.

در صورت مشاهده علائم واکنش آلرژیک یا سایر عوارض جانبی جدی با پزشک خود تماس بگیرید.

میخچه ؛ درمان و پیشگیری از آن

میخچه ؛ درمان و پیشگیری از آن

میخچه ؛ درمان و پیشگیری از آن

 

میخچه شامل لایه های سفت و سخت شده ای از پوست می شود که به واسطه واکنش پوست فرد به اصطکاک و فشار شکل می‌گیرد. چنانچه علائم زیر را در نوک و یا کناره های انگشتان خود مشاهده کنید، ممکن است دچار میخچه پا شده باشید:

  • برآمدگی های سفت و سخت و زردگونه بر روی پوست
  • حساس شدن پوست به لمس
  • احساس درد در زمان استفاده از کفش

میخچه پا را می توان بدون هیچگونه خطری درمان کرد و حتی می توان از بروز دوباره آن در آینده نیز جلوگیری کرد. ادامه این مطلب از راستینه، شما را در مراقبت و درمان میخچه های کنونی و به حداقل رساندن احتمال بروز آن در آینده یاری خواهد کرد.

 

میخچه پا دقیقاً کجا شکل می گیرد؟
میخچه، می تواند در نواحی مختلفی از پا شکل بگیرد؛ نواحی همچون:

  • زیر ناخن
  • بین انگشتان
  • کناره های پا
  • کف پا

 

عامل به وجود آمدن میخچه چیست؟
میخچه، می تواند به واسطه پوشیدن کفش هایی که بیش از حد تنگ هستند به وجود آید. چنانچه برای مدتی طولانی بایستید و یا قدم بزنید، وزن بدن و همچنین سایش و اصطکاک مداوم نیز می تواند منجر به به وجود آمدن میخچه هایی دردناک در کف پا شود.

 

چگونه می توان میخچه را درمان کرد؟
چنانچه از وجود میخچه، اطمینان داشته باشید می توانید با استفاده از یکی از روش های زیر به درمان آن در خانه بپردازید. همچنین بایستی استفاده از هرگونه کفشی که برایتان کوچک است را کنار بگذارید.

 

از بین بردن میخچه
برداشتن میخچه، امری ممکن است. این مراحل را دنبال کنید:

  • پای خود را در آب گرم آغشته به نمک اپسوم فرو ببرید.
  • پای خود را با حوله ای خشک کرده و آن را با لوسیون و یا کره کاکائو مرطوب کنید.
  • این فرآیند را هر روز و تا زمانی که میخچه شما نرم شود تکرار کنید.
  • پس از نرم شدن میخچه و زمانی که دیگر دردی ندارد، روی آن را به آرامی سنگ پا بکشید.
  • چنانچه موقعیت میخچه بین انگشتان شماست از سوهان ناخن استفاده کنید.
  • این مراحل را تا زمان از بین رفتن میخچه تکرار کنید. (ممکن است تا چند هفته زمان ببرد.)
  • از روغن کرچک و پد مخصوص میخچه استفاده کنید

چنانچه مایل به انجام روش اول نیستید، روش های دیگری نیز وجود دارند. در روشی دیگر می توانید همچون روش قبل پای خود را خیس کنید و سپس مراحل زیر را دنبال کنید:

  • پای خود را خشک کرده و روی آن روغن کرچک بمالید. این روغن روغنی گیاهی است که می توان آن را از داروخانه نیز تهیه کرد.
  • پس از مرطوب ساختن میخچه با روغن کرچک، از آن با پد مخصوص میخچه مراقبت کنید. پد میخچه به پایین آوردن فشار به ناحیه موردنظر کمک کرده و به درمان میخچه می انجامد.
  • پس از استفاده از پد میخچه، حتما از جورابی استفاده کنید که تنگ نیست و مایل به استفاده مجدد از آن نیستید چرا که روغن کرچک می تواند جوراب شما را لکه دار کند. درمان میخچه با این روش ممکن می‌تواند تا چندین هفته زمان ببرد.

 

مصرف مواد داروخانه‌ای
چنانچه روش سریع‌تری را برای رهایی از میخچه، ترجیح می دهید، استفاده از مواد داروخانه‌ای نیز گزینه‌های پیش روی شما هستند که موادی بی خطر و موثر نیز محسوب می شوند. پدهای میخچه حاوی سالیسیلیک اسید را می توانید از داروخانه تهیه و بر میخچه خود استعمال کنید. با پیروی از دستورالعمل های ارائه شده، می توانید به مدت دو هفته از شر میخچه خلاص شوید.

 

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
چنانچه هیچکدام از روش های مذکور موثر واقع نشدند، بایستی به پزشک مراجعه کرد. پزشک ممکن است شما را به متخصص امراض پا ارجاع دهد. این متخصصین برای درمان میخچه، می توانند از خراشیدن و یا بریدن لایه های پوست خشک شده استفاده کنند. این عمل می تواند به از بین بردن میخچه از روی پا کمک کند. بسته به اندازه میخچه، تعداد دفعات انجام این فرآیند نیز می تواند متفاوت باشد.

 

چگونه می توان از بروز میخچه جلوگیری کرد؟
بهترین راه برای جلوگیری از بروز و یا بازگشت میخچه، استفاده از کفش مناسب با سایز پا است. انگشتان پای شما بایستی به راحتی در داخل کفش قابل تحرک باشند. چنانچه کفش تازه‌ای می پوشید که می‌خواهید جا باز کند، از جورابی استفاده کنید که به قدر کافی ضخیم باشد. همچنین می توانید رو و کناره‌های خود را با بانداژهایی که تنگ نباشند بپوشانید تا مانع از به وجود آمدن میخچه بر روی آن ها شوید. در نهایت اینکه ناخن های خود را کوتاه نگه دارید چرا که ناخن بلند می تواند انگشت پای شما را در موقعیتی نامناسب قرار دهد.

 

چه انتظاری می توان در درازمدت داشت؟
میخچه، یک شبه از بین نمی رود اما با استفاده از روش های درمانی مذکور می توانید تا دو هفته شاهد کمرنگ شدن اثر آن باشید. از بین رفتن آن ها به طور کامل می تواند یک ماه یا بیشتر زمان ببرد. چنانچه پای شما دائماً میخچه می زند، به دنبال کفش های راحت تری بگردید. اندازه پا به مرور زمان تغییر می کند و اندازه کفش ها نیز می تواند در میان تولیدکنندگان مختلف، فرمی متفاوت داشته باشد. ممکن است آنچه شما به آن نیاز دارید، تغییر اندازه کفش و یا تهیه کفشی باشد که برای پاهای پهن تر تولید شده است. فروشنده کفش می تواند به شما در پیدا کردن کفشی که مناسب اندازه پای شما باشد، یاری تان کند.

لیفتینگ با نخ و همه چیز درباره آن

لیفتینگ با نخ و همه چیز درباره آن

 

تا چندی پیش، تنها راه برای رفع مشکلات ناشی از شلی پوست صورت – از جمله افتادگی گونه‌ها – عمل جراحی لیفتینگ بود. با وجود آنکه درمان‌های بازسازی پوست می‌توانند به احیای استحکام پوست تا درجات معینی کمک کنند، اما برداشتن بخشی از پوست شل شده تنها با استفاده از چاقوی جراحی امکان‌پذیر است. اگرچه زمانی که رویکرد مبتنی بر استفاده از ترکیبات تزریقی و بازسازی مجدد پوست و انجام عمل جراحی لیفتینگ برای بسیاری از بیماران کاملاً ضروری می‌شود، همه افراد مایل و یا قادر به انجام جراحی نیستند. اگر جزو این گروه از افراد هستید، خوشحال خواهید شد که بدانید نوع جدیدی از جراحی ابداع ‌شده است که برای رفع خلأ میان جوان‌سازی پوست به روش غیرتهاجمی و جراحی لیفتینگ صورت انجام می‌شود: “لیفتینگ با نخ”.

لیفتینگ با نخ چیست؟
جراحی لیفتینگ با نخ شیوه‌ای است که در آن از بخیه‌های موقتی برای “لیفت” یعنی بالا کشیدن پوست صورت به شیوه‌ای دقیق و ظریف اما قابل ‌رؤیت در پوست استفاده می‌شود. در این روش، جراح زیبایی به‌جای جدا کردن پوست شل صورت بیمار به شیوه جراحی، به‌سادگی با بخیه زدن قسمتهایی از پوست به سمت بالا، آن را به حالت تعلیق درمی‌آورد. این امر باعث می‌شود پوست کمی به‌عقب برگردد و به همین دلیل پوست صورت را سفت و مستحکم می‌کند. این روش علاوه بر این‌که برای کشیدن پوست ایده‌آل است، نخ‌ها به روش دیگری نیز با پیری پوست مقابله می‌کنند که شامل تحریک “واکنش شفابخش” بدن و ایجاد مقادیر بالای کلاژن در نواحی تحت درمان است. این امر به دلیل نقش حیاتی کلاژن در فرآیند پیری پوست حائز اهمیت است.

کلاژن به حفاظت از “فاکتورهای رشد” کمک می‌کند که تأثیر عمده‌ای بر وضعیت پوست ما دارد. کلاژن علاوه بر اینکه برای ترمیم زخم مورد استفاده قرار می‌گیرد، به حفظ استحکام، حجم و نرمی پوست نیز کمک می‌کند. هرچه پیرتر می‌شویم بدن ما به‌تدریج کلاژن کمتری تولید می‌کند که منجر به کاهش ۸۰ درصد از ضخامت پوست در حدود ۷۰ سالگی می‌شود. این کاهش حجم و استحکام عاملی عمده در ایجاد پوست اضافی و چروک است. با ضعیف‌تر شدن پوست، پوست دیگر قادر به حفاظت از بافت‌های زیرپوست به‌طور مطلوب نیست، به این معنی که جاذبه آن را به سمت پایین کشیده و باعث منبسط شدن آن می‌شود. تزریق کلاژن تازه به پوست، هنگامی‌که علائم شلی پوست هنوز خفیف است می‌تواند به کاهش سستی (با ضخیم شدن و مرطوب کردن پوست) کمک کند و از بدتر شدن آن (با تقویت پوست) جلوگیری کند.

به عبارت دیگر در این فرآیند، جوان‌سازی مستمر و تدریجی برای بافت های صورت فراهم می شود. بیمارانی که عمل لیفتینگ با نخ را برای تحریک کلاژن سازی انجام می دهند، متوجه بهبود تدریجی در رنگ و استحکام پوست خود خواهند شد. در حالی که نخ به کار برده شده در محل جراحی وجود دارد، واکنش بدن به روند بهبودی به طور مستمر فعال خواهد بود زیرا بدن می خواهد مناطق بخیه شده را “التیام بخشد” و بخیه ها را پس بزند. بدن از نظر بیولوژیکی به گونه ای برنامه ریزی شده است تا هر جسم خارجی را در غشای میانی پوست حس کرده و به آن واکنش نشان دهد. خوشبختانه از آنجا که نخ‌هایی که در جراحی لیفتینگ پوست در زیر پوست قرار گرفته‌اند بسیار کوچک هستند، بیمار هیچ یک از این اتفاقات را احساس نخواهد کرد. اکثر افراد پس از بهبودی پوست خود، وجود هیچ یک از بخیه های را احساس نمی کنند.

 

مزایای استفاده از لیفتینگ پوست با نخ چیست؟
برای بسیاری از بیماران، بزرگ‌ترین مزیت انجام لیفتینگ با نخ به‌جای لیفت صورت و بریدن پوست اضافی، کاهش چشمگیر بهبودی پس از جراحی است. هنگامی‌که بیمار، جراحی برش پوست اضافه پس از کشیدن پوست را انجام می‌دهد باید پس از جراحی کاملاً آرام و بی‌حرکت باشد به‌طوری‌که نباید به‌هیچ‌عنوان رانندگی کند و فردی باید او را از بیمارستان به منزل برساند. اکثر این بیماران حداقل سه روز بعد از عمل جراحی به کمک و مراقبت شبانه‌روزی نیاز دارند. به‌علاوه، اگر بیمار دارای فرزند خردسال باشد، باید برای مراقبت از کودک خود نیز کمک داشته باشد. معمولاً این بیماران برای بهبودی نیاز به یک یا دو هفته مرخصی دارند.

از طرف دیگر، بهبودی پس از انجام جراحی لیفتینگ با نخ نسبتاً آسان است. در این شیوه از جراحی می‌توان به‌جای بیهوشی عمومی از بیهوشی موضعی استفاده نمود، به این معنا که بیماران می‌توانند بلافاصله پس از انجام جراحی به منزل بازگردند و نیاز به فردی برای مراقبت از خود ندارند. اگرچه برخی از بیماران بعد از لیفتینگ با نخ کمی احساس درد، قرمزی و تورم را تجربه می‌کنند و بنابراین مایل هستند که بقیه روز را در مرخصی بگذرانند، اما اکثر آنها می‌توانند بلافاصله به محل کار خود برگردند.

استفاده از داروهای مسکن قوی به‌ندرت پس از لیفتینگ با نخ مورد نیاز است، و این امر بازگشت بیماران به روال عادی زندگی را آسان‌تر می‌کند. بنابراین این روش برای افرادی که فرزند خردسال در خانه دارند یا افرادی که شاغل هستند، ایده‌آل است.

با وجود آنکه بهبودی پس از جراحی لیفتینگ با نخ تحت شرایط چندان دشواری نیست، اما بیماران باز هم باید در طی روند بهبودی، اقدامات جزئی احتیاطی را انجام دهند. توجه به این نکته مهم است که حداقل تا یک هفته هنگام تمیز کردن آن و یا استفاده از مرطوب کنند نباید صورت خود را به‌شدت مالش دهید. همچنین باید سعی کنید سرخود راکمی بالا نگه‌دارید و هنگام خواب صورت خود را روی بالش قرار ندهید.

جراحی لیفتینگ با نخ به دلیل آنکه روشی ملایم است، خطر کم‌تری دارد. در واقع پس از جراحی ریسک ایجاد زخم، کبودی شدید، خونریزی یا عوارض دیگر وجود ندارد. در موارد نادر، بیماران ممکن است تحریک یا ایجاد عفونت را تجربه کنند و یا بخیه‌های آنها در زیر پوست قابل ‌مشاهده شود. هرچند اگر این اتفاق بیفتد، می‌توان به‌راحتی بخیه‌ها را برداشت تا صورت بیمار به حالت اولیه خود بازگردد.

در نهایت، به دلیل آنکه انجام جراحی‌های لیفتینگ صورت با نخ نسبت به جراحی لیفت صورت و برش پوست اضافه بسیار آسان‌تر است، بسیار مقرون ‌به ‌صرفه هستند.

هرچند جراحی‌های لیفتینگ صورت دارای این مزایا هستند اما بیماران باید انتظاراتی واقع‌بینانه از این روش داشته باشند. با وجود آنکه در این روش جراحی مطمئناً تغییرات قابل ‌مشاهده ایجاد می‌شود، اما به‌طورکلی پوست صورت تنها چند میلی‌متر بالا کشیده می‌شود. به‌ این ‌ترتیب، آن نتیجه‌ای ظریف‌تر و طبیعی‌تر از عمل جراحی لیفت صورت را ایجاد می‌کند. از این‌رو لیفتینگ با نخ مناسب‌ترین شیوه جراحی برای بیمارانی محسوب می‌شود که با علائم خفیف و متوسط و نه شدید و نشانه‌هایی از شلی پوست مواجه هستند.

گزینه جراحی لیفتینگ با نخ معمولاً در اواخر دهه سی تا اوایل دهه پنجاه سالگی ایده آل است، درحالی‌که اکثر بیماران بالای ۵۵ سال از عمل جراحی لیفتینگ با نخ بهره‌مند می‌شوند. با این ‌وجود این روش می‌تواند جایگزینی ساده‌تر نسبت به جراحی‌های دشوار برای بیماران مسن‌تری باشد که به دلایل پزشکی قادر به انجام جراحی نیستند. از آنجاکه لیفتینگ با نخ می‌تواند تحت بیهوشی موضعی انجام شود، بسیاری از افرادی که در شرایط سنی خاص هستند و این باعث می‌شود برای انجام جراحی‌های سخت‌تر واجد شرایط نباشند (مانند فشارخون بالا، دیابت نوع دو و بیماری‌های قلبی و عروقی) می‌توانند با اطمینان از این درمان برخوردار شوند. اگر شما دچار شرایط خاص سلامتی هستید، حتماً با پزشک خود در مورد انجام یا عدم انجام این جراحی صحبت کنید.

دانستن این نکته حائز اهمیت است که هیچ تکنیک لیفتینگی نمی‌تواند نتایج دائمی داشته باشد، جراحی لیفت صورت معمولاً نتایج ماندگارتری نسبت به لیفتینگ با نخ خواهد داشت. نتایج عمل جراحی لیفت صورت می‌تواند تا یک دهه دوام داشته باشد، درحالی‌که در روش لیفتینگ با نخ عموماً از یک تا ۳ سال به طول می‌انجامد. هرچند، به دلیل آنکه روش لیفتینگ با نخ بسیار کم خطر است، بیمارانی که از نتایج عمل خود راضی هستند، معمولاً می‌توانند پس از جذب بخیه‌های قدیمی توسط بدن، مجموعه جدیدی از بخیه‌های موقت را داشته باشند.

 

آگاهی از روش‌های مختلف لیفتینگ با نخ
هر دو شیوه لیفتینگ نووا و لیفتینگ سیلوئتی برای انجام لیفتینگ با نخ با هدف بالا بردن بافت صورت توسط سازمان FDA تأیید شده‌اند. هرچند، با وجود آنکه این روش‌ها به مکانیسم مشابهی در عمل متکی هستند و هر دو نتایج عالی را به وجود می‌آورند، اما تفاوت‌های اساسی بین آنها وجود دارد که بیماران باید از آنها آگاه باشند. در اینجا، ما به ارزیابی تفاوت میان این دو روش با یکدیگر خواهیم پرداخت.

در روش لیفتینگ نووا بخیه‌هایی زده می‌شود که از ماده سازگار با محیط ‌زیست به نام PDO تهیه ‌شده‌اند که به‌طور خاص برای جذب مجدد و ایمن توسط بدن طراحی‌ شده‌اند. این بخیه‌ها حدود ۴ تا ۶ ماه در محل باقی می‌ماند و سپس به‌تدریج در پوست حل می‌شوند. هرچند، بیماران می‌توانند انتظار داشته باشند که بعد از درمان، شاهد نتایج حاصل از این بخیه‌ها به مدت یک سال یا بیشتر باشند. این اثر طولانی‌مدت و بهبودی ماندگار در شرایط پوستی ناشی از تزریق کلاژن است.

روش لیفتینگ نووا به شیوه‌های متفاوت انجام می‌شود: بخیه‌های خاردار، که برای جمع‌کردن پوست ایده‌آل است (و بنابراین عملکرد بالا کشیدن و لیفت پوست را ارتقاء می‌دهد) و بخیه‌های صاف و مستقیم یا خمیده. در بخیه‌های صاف، پوست کمتر کشیده می‌شود اما برای تحریک کلاژن بسیار عالی هستند. در این روش معمولاً بخیه‌ها در موقعیت‌های معین دور صورت مانند گوشه‌های دهان یا در امتداد ابروها قرار می‌گیرند تا نواحی که علائم پیری در آن به‌طور خاص آشکار می‌شود درمان شود. از سوی دیگر بخیه‌های خاردار در نزدیکی خط مو قرار دارند تا به‌تدریج پوست را به‌ عقب کشیده و گونه‌ها را بالا بکشند.

انجام لیفتینگ با نخ‌های نووا برای بیمار نسبتاً سریع و آسان انجام می‌شود. به‌طوریکه ابتدا از بی‌حسی موضعی برای بی‌حس کردن مناطقی که قرار است تحت درمان قرار بگیرند استفاده می‌شود، سپس از ابزاری کوچک (یک کانول نازک یا سوزن) برای قرار دادن نخ‌ها در زیر پوست استفاده می‌شود. تمام این فرآیند معمولاً فقط بین ۳۰ تا ۴۵ دقیقه طول می‌کشد و بیمار می‌تواند پس ‌از آن به‌کار خود بازگردد.

روش اینستالیفتینگ سیلوئت مانند روش لیفتینگ نووا بر مبنای استفاده از بخیه‌های موقت سازگار با محیط ‌زیست برای کشیدن پوست صورت است. این روش بیش از آنکه روی تولید کلاژن متمرکز باشد برکشیدن پوست تکیه دارد (البته با انجام این روش می‌توان به هر دو هدف رسید)، بنابراین نخ‌های مورد استفاده در این روش تا حدودی متفاوت طراحی ‌شده‌اند. به‌جز ویژگی‌های صاف یا خاردار بودن، آنها حاوی تعدادی بخیه هستند که دارای “مخروط”های ریزی جهت درگیر کردن بافت پوست هستند. این امر باعث می‌شود تا نخ‌ها، مقدار پوست بیشتری را جمع کنند و میزان قابل‌توجهی کشیدگی در پوست گونه‌ها ایجاد شود. لیفتینگ پوست به روش اینستالیفتینگ سیلوئت برای ایجاد نتایج نسبتاً طولانی‌مدت نیز طراحی‌ شده‌اند. بیماران می‌توانند انتظار داشته باشند برای مدت یک تا ۳ سال از تأثیر این شیوه بهره‌مند شوند.

انجام روش اینستالیفتینگ سیلوئت به‌طور متوسط حدود ۴۵ دقیقه طول می‌کشد و تحت بی‌حسی موضعی قابل انجام است. در این روش از یک سوزن مخصوص نازک برای قرار دادن نخ‌ها در پوست استفاده می‌شود تا ناراحتی بیمار را به حداقل برساند. گاهی اوقات بیماران پس از انجام این عمل چند روز احساس درد و تورم خفیف می‌کنند، اما معمولاً با استفاده از داروهای ضد درد می‌توان آن را کنترل کرد. به ‌این‌ ترتیب، اگر شما از این روش لیفتینگ استفاده کنید احتمالاً بلافاصله قادر خواهید بود به فعالیت‌های عادی خود بازگردید.

 

چگونه بیشترین بهره را از انجام لیفتینگ با نخ ببرید؟
از آنجا که انجام روش‌های لیفتینگ با نخ بسیار کم خطر هستند و دارای زمان بهبودی کوتاهی هستند، می‌توان آنها را با سایر روش‌های غیر جراحی ترکیب کرد تا نتایج جامع و قابل‌توجه‌تری حاصل شود. پس ‌از اینکه پوست شما در اثر به‌کار گرفتن نخ‌های لیفتینگ طی روش اینستالیفت بهبود یافت، توصیه می‌کنیم درمان خود را با درمانی مانند اولتراپی تکمیل کنید.

در این روش از پالس‌های ملایم انرژی سونوگرافی برای گرم کردن بافت‌های همبند زیر پوست استفاده می‌شود و بدین ترتیب تولید کلاژن را تحریک می‌کند. اولتراپی، که اغلب به آن ” روش لیفتینگ غیر جراحی” گفته می‌شود، به‌اندازه کافی ایمن است تا تقریباً در هر ناحیه‌ای از صورت و گردن اعمال می‌شود. با ترکیب این روش با لیفتینگ با نخ، می‌توانید میزان استحکام‌بخشی پوست را به حداکثر برسانید و حتی میزان کشیدگی پوست گردن و همچنین صورت را بیشتر کنید.

با وجود آن‌که با استفاده از روش‌های لیفتینگ با نخ می‌توان پوست را به نحو مؤثرتری استحکام بخشید، اما آنها برای رفع لکه‌های سطح پوست طراحی نشده‌اند. به ‌این ‌ترتیب، برای از بین بردن علائم سطحی پیری پوست – مانند لکه‌های ناشی از بالا رفتن سن، نواحی دارای رنگ‌دانه های ناهموار و خطوط ریز – نیازمند تکنیکی موسوم به “لایه‌برداری پوست” خواهیم بود. در حین لایه‌برداری پوست، لایه بالایی پوست برداشته می‌شود و لکه‌های فوق را از بین می‌برد. سپس لایه‌ای از پوست جدید و با ظاهر جوان‌تر به آن جای رشد می‌کند.

با تلفیق شماری از درمان‌های متفاوت ضد پیری پوست به روش غیر جراحی، بیماران می‌توانند به تغییری کاملاً مثبت در ظاهر خود دست یابند و این امر بدون تحمل زمان بهبودی طولانی‌مدت در پی انجام جراحی است.

درمان‌های جدید واریس

درمان‌های جدید واریس

درمان‌های جدید واریس

 

ممکن است برای شما هم اتفاق افتاده باشد که در کودکی با کنجکاوی به جوراب‌های ضخیم یکی از بستگان مسن خود که رگه‌های آبی و مارپیچ روی پوست پای خود را پوشانده بود خیره شده باشید. این رگ‌های خونی که با عنوان وریدهای واریسی شناخته می‌شوند، خون را از پاها به قلب بازمی‌گردانند.

دکتر رابرت ای ویس، این‌گونه بیان می‌کند که در واقع سیستم وریدی در پاها عمیق‌تر است. این خبر خوبی است، زیرا اگر رگ‌های سطحی شروع به متورم و برآمده‌شدن کنند، بدون ایجاد اختلال در گردش خون در پاها می‌توان آنها را برداشت یا از بین برد.

در موسسه ملی بهداشت تخمین زده‌ شده است که ۶۰ درصد از زنان و مردان از نوعی اختلال وریدی رنج می‌برند. یک‌چهارم مبتلایان به واریس، مردان هستند، اگرچه دکتر ویس خاطرنشان می‌کند که تقریباً همیشه زنانی وجود دارند که برای درمان رگ‌های موسوم به عنکبوتی به دنبال کمک هستند.

رگ‌های عنکبوتی، خطوط ظریف‌تر به رنگ‌های قرمز یا آبی هستند که بر روی سطح پوست شبیه به تارهای عنکبوت ظاهر می‌شوند و نوعی خفیف از رگ‌های واریسی هستند که می‌توانند باعث افزایش اثرات ناخوشایند در این وضعیت شده یا باعث بروز مشکلاتی برای مسئله زیبایی شوند. با قرار گرفتن در معرض آفتاب که باعث از بین رفتن کلاژن در پوست می‌شود این وضعیت ممکن است وخیم‌تر شود.

واریس
هر دو وضعیت رگ‌های واریسی و رگ‌های عنکبوتی زمانی ایجاد می‌شوند که دریچه‌های موجود جهت جلوگیری از بازگشت خون از سمت قلب و برگشت به پا ضعیف شده و یا از بین رفته باشند. چراکه این امر باعث منبسط شدن رگ‌ها و نفوذ تدریجی خون در مچ و بافت پا و ایجاد تورم در آن ناحیه می‌شود.

اگر از اثر ظاهری این به ‌اصطلاح “مار بنفش” بگذریم، رگ‌های واریسی می‌توانند در طول شب دچار گرفتگی یا تپش شوند. در این وضعیت آن‌قدر خون در پاها جمع می‌شود که باعث می‌شود سنگینی بسیار زیادی در پاها احساس شود. اگر مایعی شفاف از رگ‌های منبسط‌شده به بافت‌های داخل بدن منتقل شود، می‌تواند جلوی گردش خون در پوست بگیرد و باعث ایجاد ورم، خارش یا حتی زخم دردناک شود.

چه عواملی باعث ایجاد واریس می‌شوند؟
دکتر ویس عقیده دارد علت دقیق این به‌اصطلاح هنر نقاشی ناخواسته توسط بدن، مشخص نیست، اما گرایش ژنتیکی به سمت تضعیف دریچه‌های رگ‌ها نقش مهمی را ایفا می‌کند. هورمون‌ها نیز در این رابطه اثرگذار هستند. هورمون‌ها همچنین عامل افزایش شیوع این بیماری در زنان هستند. عواملی مانند بلوغ، بارداری (زنان باردار بسیار مستعد هستند) و یائسگی و همچنین مصرف استروژن، پروژسترون و قرص‌های ضدبارداری می‌توانند دریچه رگ‌ها را تضعیف کرده و گردش خون در پا را مختل کنند.

دکتر ویس معتقد است که در دوران بارداری، با افزایش حجم خون مادر برای خودش و جنین او می‌تواند باعث منبسط شدن رگ‌ها شود. زمانی که خانم باردار زیاد می‌نشیند خون به سهولت به سمت قلب باز نمی‌گردد (رگ‌های واریسی که در دوران بارداری ظاهر می‌شوند تورم در آنها معمولاً در طی سه ماه کاهش می‌یابد، اگرچه ممکن است در بارداری‌های بعدی مجدداً این وضعیت عود کند و گاهی هم باقی بماند).

بالا رفتن سن، چاقی و ایستادن طولانی‌مدت نیز می‌تواند باعث ایجاد تورم در رگ‌های پا شود.

تشخیص و درمان واریس
اگر مادر یا مادربزرگ شما تحت درمان واریس قرار گرفته است و از نظر شما درمان آن از خود بیماری بدتر بوده است، خوشبین باشید. زمان در حال تغییر است. دکتر ویس عقیده دارد: “اکنون ما از سونوگرافی مضاعف برای بررسی سیستم گردش خون در ساق پا استفاده می‌کنیم.” این به معنای گرفتن عکسی دقیق و به‌صورت دوبعدی است به‌جای آنکه پزشک با دستگاه داپلر به صدای جریان خون در پای بیمار گوش کند تا متوجه شود که چه رگ‌هایی و در کدام قسمت، تحت تأثیر این مشکل قرار دارند.

دکتر سندی اس تیساو، متخصص پوست و مو می‌گوید: سونوگرافی مضاعف (Duplex) نیز می‌تواند در این راستا سودمند باشد. او معتقد است این امر به آن دلیل است که آگاهی از جای دقیق رگ‌های آسیب‌دیده می‌تواند به پزشک کمک کند تا از روش درمانی مناسب استفاده کند.

در گذشته، ابزار فلزی انعطاف‌پذیری در رگ موجود در کشاله ران وارد می‌شد، از رگ عبور کرده و از انتهای دیگر خارج می‌شد، یعنی جایی که یک کلاهک فلزی روی آن متصل شده بود. سپس این ابزار از میان پا به ‌عقب کشیده شده و رگ را از طریق برش ایجادشده در کشاله ران خارج می‌کرد. با برداشتن این رگ، سیستم گردش خون در نواحی عمیق‌تر عمل کرده و رگ‌های برجسته دیگر قابل‌مشاهده نبودند.

اکنون دیگر به‌ندرت برای انجام این کار در بدن برش ایجاد می‌شود. دکتر تیساو ادعا می‌کند “ما در واقع مرزهای پیشرفت را درنوردیده‌ایم!” امروزه پزشک یک کاتتر نازک (میل جراحی بول) را به داخل رگ آسیب‌دیده و تمام بخش داخلی رگ وارد می‌کند، که لومن نامیده می‌شود و توسط امواج رادیویی گرم می‌شود و در نتیجه کلاژن سخت در دیواره رگ را خرد می‌کند و باعث فروپاشی و جذب مجدد آن می‌شود. ابتدا باید بیمار بی‌هوش شده و از سرم مایع برای او استفاده شود تا روند این عمل بدون درد انجام شود و در عین ‌حال خون با فشار از داخل رگ خارج شود. زخم ایجادشده تقریباً غیرقابل مشاهده است، اگرچه ممکن است کبودی به وجود آید و ۸ هفته طول بکشد تا رگ تخریب‌شده مجدداً جذب شود.

از لیزرها همچنین برای ارسال پیوسته نور متمرکز به داخل رگ و از بین بردن آن استفاده می‌شود. زمانی که لیزر به پوست برخورد می‌کند در بیمار احساس ناراحتی به وجود می‌آورد اما پزشک به‌سرعت پوست را خنک می‌کند. دکتر ویس در مورد تکنیک جدید دیگری به نام اسکلروتراپی فوم توضیح می‌دهد. در این شیوه از عاملی با عنوان کف مواد شوینده مانند امولسیون استفاده می‌شود. به‌طوری‌که کف به داخل رگ دچار مشکل تزریق ‌شده و به‌تدریج باعث می‌شود که دیواره‌ها متورم شده و به هم بچسبند و باعث مسدود شدن آن رگ می‌شوند. به ‌این‌ ترتیب جریان خون در سیستم‌های وریدی عمیق‌تر ادامه پیدا می‌کند.

بااین‌حال تیساو می‌گوید که او استفاده از اسکلروتراپی فوم را برای رگ‌های عنکبوتی ترجیح می‌دهد. به گفته وی، رگ‌های واریسی حاوی عروق متورم بزرگ‌تر هستند و به درمان تهاجمی‌تری نیاز دارند.

یکی دیگر از تکنیک‌های قدیمی که هنوز هم غالباً مورد استفاده قرار می‌گیرد، فلبکتومی سیار نامیده می‌شود، که در آن رگ با وسیله‌ای قلاب مانند خارج می‌شود. انجام این عمل سریع است. پس از اتمام عمل دیگر نیازی نیست که منتظر جذب مجدد رگ شویم. دکتر ویس می‌گوید: “بعضی از مردم هنوز هم ترجیح می‌دهند برای بهبودی و جذب رگ مدتی را استراحت کنند”.

در چه شرایطی خون لخته می‌شود؟
پزشکان ترجیح می‌دهند این روش‌ها را روی افرادی انجام دهند که توانایی مقابله با لخته شدن خون به‌طور طبیعی را داشته باشند. افرادی که داروی آسپرین یا وارفارین مصرف می‌کنند نیاز به توجه ویژه دارند.

در پاسخ به این پرسش که آیا امکان بازگشت واریس وجود دارد یا خیر، باید بگوییم بله، این احتمال وجود دارد. دکتر ویس معتقد است: “درصورتی‌که فردی به لحاظ سابقه ژنتیکی مستعد این مشکل باشد، ممکن است این بیماری به‌صورت خفیف‌تر در او بروز پیدا کند، اگرچه حتی ممکن است عاری از بیماری نیز باشد.” و فرد می‌تواند در صورت لزوم روش درمانی دیگری را اتخاذ کند.

آیا درمان‌های کلی‌نگرانه می‌توانند کمک کنند؟
در موقعیتی که مادربزرگ خانواده تمایل دارد به پزشک مراجعه کند و مادر خانواده به سراغ داروهای موجود در منزل می‌رود، مبتلایان جوان‌تر به فروشگاه‌های عرضه مواد غذایی سالم مراجعه می‌کنند. مالی کیمبال متخصص تغذیه ورزشی، رژیم غذایی با کربوهیدرات کم و سرشار از فیبر را برای کاهش وزن و تقویت تمام سیستم‌های گردش خون توصیه می‌کند.

او معتقد است که مصرف ۱۰۰میلی‌گرم کوآنزیم به گردش خون و اکسیژن‌رسانی به بافت کمک می‌کند. روغن‌های امگا۳ (روزانه ۱۰۰۰ میلی‌گرم) به حفظ خاصیت ارتجاعی رگ‌های خونی کمک می‌کنند. همچنین می‌توان از ژنگو و ویتامین K برای ترمیم رگ‌های واریسی استفاده کرد. کیمبال معتقد است “شما می‌توانید با دوز ۶۰ میلی‌گرم، دو بار در روز مصرف ژنگو را شروع کنید و این میزان را به ۱۲۰ میلی‌گرم دو بار در روز افزایش دهید.” با این‌ حال دکتر تیساو و دکتر ویس هر دو در مورد مصرف ژنگو تردید دارند. تیساو می‌گوید: “هیچ ارزیابی رسمی در مورد اثرات آن بر روی واریس انجام ‌نشده است.” وی می‌افزاید: اگر به میزان طبیعی ویتامین K در بدن فرد وجود داشته باشد، دیگر نیازی به میزان بیشتر آن نیست.

دکتر ویس توصیه می‌کند، بهترین راه برای جلوگیری از ایجاد واریس در صورتی‌که دیگر اعضای خانواده به آن مبتلا باشند، عدم ایستادن به مدت طولانی است. نکات دیگر شامل موارد زیر هستند:

  • باید از نشستن به‌صورت چهارزانو خودداری شود، چراکه فشار بسیار زیادی به رگ‌ها وارد می‌کند.
  • هنگام استراحت، باید پاها بالا نگه‌داشته شوند. این امر خصوصاً در مورد زنان باردار لازم است.
  • اگر فرد سوار هواپیما بوده و سفر هوایی طولانی را پشت سر می‌گذارد باید هر یک ساعت از جای خود بلند شده و کمی پیاده‌روی کند. این امر در خصوص نشستن پشت میز رایانه نیز صدق می‌کند.
  • پوشیدن جوراب‌های بلند مخصوص درمان واریس برای هر فردی که دارای رگ‌های واریسی قابل‌مشاهده است یا برای افرادی که عمل داشته‌اند توصیه می‌شود. تیساو می‌گوید: “این جوراب‌ها را در ساعات بیداری بپوشید.”
درمان سلولیت با شاک‌ویو‌‌تراپی

درمان سلولیت با شاک‌ویو‌‌تراپی

درمان سلولیت با شاک‌ویو‌‌تراپی

 

ممکن است قبلاً با عناوین ناخوشایندی به نام سلولیت آشنا شده باشید. اصطلاحاتی که سلولیت را توصیف می‌کنند شامل “گودی‌ها”، “برآمدگی‌ها”، “ناهنجاری‌ها”، “آسیب تگرگی”، “پوست پرتقال” و احتمالاً رایج‌ترین اصطلاح “پنیر دلمه شده” است.

مطمئناً این عناوین هیچ تصویر مثبتی را برای ذهن تداعی نمی‌کنند.

اگرچه ممکن است این توصیفات ناخوشایند باشند اما می‌توانند در ارزیابی نسبتاً دقیق ظاهر پوست در طی روند ایجاد سلولیت مؤثر باشند.

سلولیت یا اصطلاح پزشکی آن “لیپودیستروفی ژنیوئید” به معنای اختلالی است که باعث می‌شود در پوست بخش‌هایی از بدن برآمدگی‌هایی ایجاد می‌شود. روش درمانی شاک‌ویو‌‌تراپی ، گزینه‌ای ایمن و غیرتهاجمی برای درمان مؤثر ظاهر سلولیت است. این شیوه درمان برای دستیابی به نتایج واقعی و قابل توجه، به لحاظ پزشکی اثبات شده و سودمند است.

سلولیت و راه‌های درمان آن
با افزایش سن، سلولیت بروز می‌کند و علت ایجاد آن تا حدودی به‌دلیل کاهش تولید کلاژن و از بین رفتن خاصیت ارتجاعی پوست است. زمانی که سطح کلاژن پایین می‌آید، بافت‌های داخلی کلاژن هم ضعیف می‌شوند.

در واقع، سلولیت در نتیجه بزرگ‌شدن سلول‌های چربی که در زیر پوست قرار دارند به وجود می‌آید. زمانی که سلول‌های چربی بزرگ‌تر شده و در زیرپوست جمع می‌شوند، پوست شروع به برآمده شدن به سمت بیرون می‌کند، به همین دلیل پوست آن قسمت دچار اثر برآمدگی و فرورفتگی می‌شود.

سلول‌های چربی که بزرگ شده‌اند جریان خون را نیز مسدود و محدود می‌کنند و نه‌تنها مشکلات گردش خون را ایجاد می‌کنند بلکه باعث می‌شوند سلول‌های چربی به شکل خوشه‌های بیشتری نیز در زیرپوست تشکیل شوند. ازآنجا که معمولاً لایه بیرونی پوست به‌دلیل افزایش سن و چربی، شروع به نازک‌ترشدن می‌کند، تکثیر سلول‌ها به شکل خوشه‌ای ادامه می‌یابند و نتیجه آن یک بار دیگر ایجاد ظاهر نامطلوب، برآمدگی و فرورفتگی خواهد بود.

درصورتی‌که در بدن شما سلولیت ایجاد شود، سه ویژگی متمایز وجود دارد که شما را متوجه آن خواهند کرد:

  • درصورتی‌که هرگونه فشاری به ناحیه آسیب‌دیده وارد شود، پوست به‌طور قابل‌ملاحظه دچار “برآمدگی” می‌شود.
  • هنگام ایستادن، پوست به‌طور قابل‌ملاحظه “برآمده” می‌شود، اما هنگام نشستن یا دراز کشیدن این اتفاق نمی‌افتد.
  • هنگام خوابیدن و ایستادن، پوست به‌طور محسوس “برآمده” می‌شود.

شایع‌ترین نواحی بدن که سلولیت در آن‌ها ایجاد می‌شود شامل شکم، بازوها، پاها، زانوها و باسن می‌شود.

سایر بخش‌های بدن که سلولیت در آن‌ها ایجاد می‌شود هر نقطه از بدن است که کلاژن، الاستین و یا چربی و بافت زیر پوست تجزیه شود. از بین رفتن سلول‌های جوان و ضعیف‌ شدن بافت، نه تنها می‌تواند منجر به ایجاد سلولیت شود بلکه باعث افت زیبایی پوست نیز می‌شود.


ابتلا به سلولیت می‌تواند برای هر شخصی اتفاق بیفتد. هر فردی با هر اندازه، وزن، جنس و سن می‌تواند مبتلا به سلولیت شود. عوامل دیگری مانند سبک زندگی بدون تحرک، بالا رفتن سن، سیگار کشیدن، تغییرات هورمونی و عوامل ژنتیکی وجود دارند که می‌توانند ظهور سلولیت را افزایش دهند.

این باور وجود دارد که طبق آمار بیش از ۸۵ درصد از زنان پس از سن بلوغ سلولیت را تجربه می‌کنند.

این زنان هستند که بیشتر از سلولیت رنج می‌برند زیرا بدن آنها نسبت به بدن عضلانی مردان، دارای چربی بیشتری است. این امر دلیلی بر آن است که چرا فقط درصد کمی از مردان دچار سلولیت می‌شوند.

اگرچه سلولیت می‌تواند در هر سنی به خانم‌ها آسیب برساند، اما با رسیدن به ۴۰ یا ۵۰ سالگی، این وضعیت می‌تواند نسبتاً سخت‌تر شود.

دکتر گریگوری لاترنتا، متخصص در زمینه مراقب‌های پوست و دارای بورد تخصصی، معتقد است: “دست کم ۹۰ درصد از خانم‌ها دچار سلولیت هستند، حتی ممکن است این آمار نزدیک به ۱۰۰درصد باشد.”

روش درمانی شاک‌ویو‌‌تراپی در کاهش سلولیت
خبر خوب این است که بر اساس مطالعات موردی، به لحاظ پزشکی ثابت شده است که روش درمانی موسوم به شاک‌ویو‌‌تراپی اکستراکورپوریل (ESWT) کاهش و بهبود ظاهر سلولیت را نشان داده است.

شیوه درمانی شاک‌ویو‌‌تراپی در ابتدا برای درمان دردهای مزمن در مفاصل، ماهیچه‌ها و سایر آسیب‌های همراه با درد مورداستفاده قرار می‌گرفت. کسانی که از این آسیب‌های مزمن رنج می‌بردند پس از تنها چند جلسه درمانی با روشESWT، بهبود در حرکت، بهبودی و مدیریت درد را گزارش دادند.

پس از انجام آزمایش‌های بیشتر، شواهد جالبی در خصوص تأثیر و سودمندی این روش درمانی و پیشرفت حقیقی و قابل تأمل در درمان کاهش سلولیت به‌دست آمد.

پس از انجام یک سری از درمان‌ها، نتایج مثبت به‌دست‌آمده از روش درمانی ESWT را می‌توان به‌صورت زیر دسته‌بندی کرد:

  • کاهش ایجاد سلولیت و بهبود ظاهری آن
  • از بین بردن سلول‌های چربی که اندازه‌شان بزرگ شده است
  • بازگرداندن بافت همبند
  • تقویت بافت ماهیچه
  • بهبود خاصیت ارتجاعی پوست
  • افزایش تخلیه لنفاوی (از بین بردن سموم / مواد زائد)
  • بهبود جریان خون
  • افزایش تولید کلاژن
  • کاهش علائم ظاهری یعنی خطوط و زخم‌ها
  • استحکام‌بخشیدن به پوست شل

روش درمانی شاک‌ویو‌‌تراپی چگونه عمل می‌کند؟
روش درمانی شاک‌ویو‌‌تراپی که با عناوین گوناگونی از جمله شاک‌ویو‌‌تراپی اکستراکورپوریل (ESWT) و پالس‌اکتیویشن‌تراپی (EPAT) نیز نامیده می‌شود، یک روش درمانی موسوم به بیمار برونی (یعنی بیماری که در بیمارستان بستری نیست اما از آنجا دستور می‌گیرد) است که برای کاهش ظاهر سلولیت استفاده می‌شود.

شاک‌ویو‌‌تراپی به امواج پرانرژی و صوتی اشاره دارد که لرزش‌هایی را ایجاد می‌کنند که روی بافت همبند، سلول‌ها و در نهایت، خود پوست تأثیر مثبت می‌گذارند.

اصطلاح “اکستراکورپوریل” به روشی اشاره دارد که از طریق آن امواج ضربانی از طریق پوست منتقل می‌شوند. در این حالت، امواج از بیرون از طریق پد به داخل پوست منتقل می‌شوند.

در کنار درمان سلولیت، این درمان همچنین به تحریک تولید کلاژن، جوان‌سازی بافت همبند، بهبود خاصیت ارتجاعی پوست و محکم و نرم‌تر شدن پوست کمک می‌کند.

آنچه در واقع در طی فرآیند ESWT اتفاق می‌افتد این است که امواج باعث تجزیه رسوبات چربی (سلولیت) در بافت‌های همبند می‌شوند. زمانی که آسیب‌دیدگی جزئی رخ می‌دهد، بدن به طور خودکار مقداری کلاژن را به ناحیه آسیب‌دیده به‌عنوان ابزاری برای بهبودی می‌رساند.

هنگامی‌که کلاژن به محل آسیب‌دیده می‌رسد و تاندون‌ها و بافت‌ها را ترمیم می‌کند و بهبود می‌بخشد، تاندون‌ها و بافت‌های آسیب‌دیده با موادی متراکم‌تر، جوان‌سازی شده (الیاف کلاژن) و جایگزین می‌شوند. به لحاظ ظاهری، نتیجه قابل‌مشاهده، پوستی صاف‌تر، کشیده‌تر و محکم‌تر است.

امواج از طریق دستگاهی که دارای مجموعه‌ای از امواج صوتی (شبیه صدا) است به‌طور مستقیم به عمق بافت همبند در ناحیه آسیب‌دیده منتقل می‌شود. این امواج صوتی پالس‌های قوی را ایجاد می‌کنند که ارتعاشات را مستقیم به پوست و بافت می‌فرستند.

با استفاده از این دستگاه، امواج “شوک” (یا فشار شعاعی / صوتی) سلول‌های چربی حجیم‌شده را هدف قرار داده و آنها را تجزیه می‌کنند.

این روش با پوشاندن ناحیه تحت درمان با ژل ضدعفونی‌کننده شروع می‌شود (دقیقاً مانند ژل مورداستفاده در هنگام سونوگرافی).

دستگاه دستی بوده و به صورت عمودی و افقی در ناحیه درمان به صورت الگوی شبکه‌ای حرکت داده می‌شود. روش دیگر انتقال امواج توسط این دستگاه در یک سری خطوط موج‌دار (یا ماری شکل) در ناحیه تحت درمان از دو جهت و عمودی و افقی است.

بر اساس ارزیابی فردی و نتایج مطلوب، فشار مناسب، میزان امواج و شدت آن توسط پزشک مشخص می‌شود.

با استفاده از نوک یا سر دستگاه شاک‌ویوتراپی می‌توان کل ناحیه مورد نظر را معالجه کرد. با اعمال مقدار صحیح فشار و میزان مناسب امواج در فواصل مکرر، بافت زیرین پس از تجزیه شدن سلول‌های چربی (سلولیت) قابل‌بازسازی خواهد بود.

میزان درد در حین انجام عمل یا درست بعد از اتمام آن می‌تواند در حد متوسط باشد، اما به‌طور معمولاً پس از ۴۸ ساعت کمتر شده و از بین می‌رود. می‌توان از مسکن‌های بدون نسخه نیز برای تسکین درد استفاده کرد.

میزان موفقیت در دستیابی به بهبودی قابل توجه در پوست‌های نرم‌تر، سفت‌تر و با سلولیت کمتر تا بیش از ۷۵ درصد یا بیشتر است. نتایج به‌دست آمده در مطالعات علمی اثبات شده‌اند.

مزایای استفاده از این شیوه درمانی را می‌توان در موارد زیر خلاصه کرد:
روش درمانی شاک‌ویو‌‌تراپی ، ایمن، غیرتهاجمی، مورد تأیید سازمان غذا و دارو برای کاهش سلولیت و سایر مزایای بهبودیافته بدن است.

می‌توان توسط آن قسمت‌های مختلف بدن را به‌طور مؤثر درمان کرد.

اگر چه پس از درمان نیازی به استراحت وجود ندارد، اما توصیه می‌شود در حدود ۴۸ ساعت از انجام فعالیت خودداری شود.

یک جلسه معمولی انجام درمان ESWT در حدود ۳۰ دقیقه یا کمتر طول می‌کشد.

می‌توان تنها در چند جلسه نتایج قابل‌توجهی را کسب کرد (۸ تا ۱۰ جلسه درمانی توصیه می‌شود.)

هزینه هر جلسه درمانی بسته به نوع تسهیلات مرکز درمانی، نوع دستگاه و امواج موردنیاز متفاوت است.

اگرچه این راه‌حل یا درمان، دائمی نیست و برای دستیابی و حفظ اثر مطلوب و موردنظر به چندین روش درمانی نیاز هست، اما بیش از ۷۸ درصد از بیماران در ظاهر پوست خود و درمان مؤثر سلولیت نتایج عالی را تجربه کرده‌اند.

از لیپوماتیک بیشتر بدانید

از لیپوماتیک بیشتر بدانید

 

لیپوماتیک دستگاهی است که توسط آن حجم زیادی از چربی‌های اضافی در تمام بخش‌های بدن به‌طور ایمن و مؤثر با دقت بالا خارج می‌شود.

لیپوماتیک نوعی عمل لیپوساکشن است که در آن چربی اضافی از بخشی از بدن خارج شده یا به بخش دیگری از بدن منتقل می‌شود که باعث لاغر شدن و تغییر شکل بدن می‌شود. لیپوماتیک ممکن است عملی مشابه لیپوساکشن به نظر برسد اما فناوری مورد استفاده در لیپوماتیک برای تجزیه و مکش چربی بسیار متفاوت از لیپوساکشن است. به همین دلیل لیپوماتیک آسیب کمتری را در بافت پوست ایجاد می‌کند، از عدم یکنواختی چربی در زیر پوست جلوگیری می‌کند و موجب زیبایی ظاهری پوست و ماندگاری بیشتر اثرات آن می‌شود.

برای دستیابی به نتیجه طبیعی‌تر، عمل لیپوماتیک عمدتاً با روش‌های دیگری مانند لیفت بدن، افزایش یا کاهش حجم سینه، ابدومینوپلاستی یا جراحی‌های پلاستیک مشابه ترکیب می‌شود.

لطفاً توجه داشته باشید که عمل لیپوماتیک درمانی برای چاقی نیست و تنها برای اصلاح فرم بدن است و تمرکز آن بر کاهش وزن نیست.

عمل لیپوماتیک برای چه افرادی مناسب است؟

  • بیمارانی که شاخص توده بدنی (MBI) در آنها کمتر از ۳۰ است.
  • افرادی که تمایل به ایجاد تغییر در فرم بدن خود دارند و می‌خواهند لاغرتر به نظر برسند.

قبل از انجام عمل لیپوماتیک چه اقداماتی لازم است؟

  • حداقل دو هفته قبل از عمل، از سیگار کشیدن خودداری کنید.
  • فهرستی از سابقه پزشکی خود تهیه‌کرده و در صورت حساسیت به هرگونه دارویی به جراح خود اطلاع دهید.
  • قبل و بعد از عمل، نمک مصرفی خود را کاهش دهید.
  • دو هفته قبل از عمل، از مصرف هرگونه گیاه دارویی یا ویتامین خودداری کنید.
  • دو هفته قبل از عمل، داروهای ایبوپروفن یا آسپرین مصرف نکنید.
  • یک همراه داشته باشید تا ۲۴ ساعت اول در کنار شما باشد.

مزایای انجام عمل لیپوماتیک

  • باعث ایجاد یکنواختی در چربی زیر پوست شده و مانند سایر دستگاه‌های مکش باعث ایجاد ناهمواری در چربی زیر پوست نمی‌شود.
  • تعداد روزهای پوشیدن گن مخصوص بعد از این عمل بسیار کوتاه است و تنها به مدت دو هفته ادامه دارد.
  • جمع شدن پوست و فرم گرفتن پوست به‌ مراتب بهتر از سایر جراحی‌هاست.
  • در این عمل از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود.
  • تورم و ترشحات در این عمل بسیار کم است.
  • احتمال عفونت بسیار کم است.
  • آمبولی چربی کم بوده و تاکنون هیچ موردی گزارش نشده است.
  • نیازی به بستری شدن ندارد و فرد بعد از معالجه مرخص می‌شود.
  • خستگی و آسیب‌دیدگی بدن پس از این عمل کمتر است بنابراین نسبت به سایر جراحی‌ها راحت‌تر است.

خطرات و عوارض جانبی لیپوماتیک چیست؟
لیپوماتیک نوعی عمل لیپوساکشن است که طی آن چربی‌های اضافی تجزیه و توسط “مکش” از بدن خارج می‌شود. این شیوه درمانی غالباً در شکم، ران‌ها، باسن، گردن، چانه، قسمت بالا و پشت بازوها، ساق پاها، و کمر استفاده می‌شود. چربی از طریق لوله‌ای که کانولا نام دارد خارج می‌شود. این لوله به زیر پوست وارد می‌شود و با اِعمال نیروی خلأ و فشار بالا، چربی را خارج می‌کند.
 
خطرات احتمالی در روند عمل لیپوماتیک
این خطرات شامل موارد زیر می‌شوند:

  • ایجاد زخم و آسیب‌دیدگی در بخش‌های دیگر
  • عوارض بیهوشی
  • سوختگی ناشی از تجهیزات، مانند ابزار سونوگرافی
  • آسیب عصبی
  • حمله عصبی

عوارض جانبی ناشی از عمل لیپوماتیک چیست؟
در هر عمل جراحی بزرگی خطر خونریزی، عفونت و واکنش منفی به بیهوشی وجود دارد.

خطر ایجاد عوارض معمولاً به مدت‌زمان انجام عمل و همچنین مهارت‌ها و آموزش‌های خاص جراح مرتبط است.

احتمال بروز عوارض جانبی ناخوشایند زیر وجود دارد:

  • کبودی شدید: این شرایط ممکن است چندین هفته ادامه یابد.
  • التهاب: ممکن است ۶ ماه طول بکشد تا تورم به‌طور کامل بهبود یابد و خارج شدن ترشحات از برش‌های ایجادشده نیز ممکن است در این مدت ادامه پیدا کند.
  • ترومبوفلبیت: لخته شدن خون در رگ می‌تواند باعث ایجاد التهاب و عوارض بیشتر شود.
  • ایجاد اختلال در وضعیت ظاهری: اگر خاصیت ارتجاعی پوست دچار ضعف باشد و درصورتی‌که زخم‌های موجود به شکلی غیرمعمول بهبود یابند و یا اگر خارج کردن چربی به‌طور متغیر انجام شده و موجب ناهمواری شود، این عوامل ممکن است باعث موجدارشدن، برآمدگی و چروک پوست شوند.
  • بی‌حسی: ممکن است برای مدتی در ناحیه تحت عمل، احساس بی‌حسی شود، اما این امر معمولاً موقتی است.
  • عفونت‌ها: به‌ندرت ممکن است بعد از عمل لیپوماتیک عفونت پوستی ایجاد شود. گاهی اوقات این مورد با وجود خطر ایجاد زخم، نیاز به انجام جراحی پیدا می‌کند.
  • سوراخ شدن اندام داخلی: این مورد بسیار نادر است.
  • مرگ: گاهی بی‌هوشی خطر مرگ را در پی دارد، اگرچه درصد این مسئله بسیار پایین است.
  • مشکلات قلبی یا کلیوی: از آنجاکه در روند این عمل، مایعات تزریق و یا مکش می‌شوند، تغییر در سطح مایعات بدن می‌تواند باعث بروز مشکلات کلیوی یا قلبی شود.
  • آمبولی ریوی: چربی وارد رگ‌های خونی شده و به ریه‌ها می‌رود و گردش خون در ریه‌ها را مسدود می‌کند. این امر می‌تواند خطر جانی را در برداشته باشد.
  • ورم ریوی: گاهی اوقات وقتی مایعات به بدن تزریق می‌شوند، در ریه‌ها تجمع پیدا می‌کنند.
  • واکنش آلرژیک: ممکن است بیمار نسبت به داروها یا موادی که در حین عمل استفاده می‌شود حساسیت داشته باشد.
  • سوختگی پوست: حرکت کانول ممکن است موجب ایجاد اصطکاک در پوست یا رشته‌های عصبی شده و باعث سوختگی شود.

خطرات احتمالی در زمان بهبودی پس از عمل لیپوماتیک
این خطرات عبارتند از:

  • ایجاد مشکلاتی در شکل و فرم بدن
  • ایجاد برآمدگی، چروک یا ناهمواری در پوست
  • بی‌حسی، کبودی، درد و تورم
  • عفونت‌ها
  • عدم تعادل در مایعات بدن
  • زخم‌ها
  • تغییر در حس لامسه پوست
  • تغییر رنگ پوست
  • اختلال در بهبودی

تفاوت بین لیپوماتیک و لیپوساکشن چیست؟
لیپوماتیک جایگزین مناسبی برای روش قدیمی لیپوساکشن است. عمل لیپوماتیک جدیدترین روش از بین بردن چربی در بدن است که در مقایسه با سایر روش‌های از بین بردن چربی مانند لیپوساکشن یا لیپولیز، نتیجه کاملاً متفاوت و باورنکردنی دارد. در ابتدا سلول‌های چربی به‌طور طبیعی و بدون اینکه از گرما یا اشعه استفاده شود، به‌صورت ذرات ریز درمی‌آیند. سپس این ذرات به‌تدریج از بدن خارج می‌شوند تا فرم دلخواه در بدن ایجاد شود. ایمنی در این روش در مقایسه با روش قدیمی لیپوساکشن بسیار بیشتر است.

لیپوماتیک در مقایسه با لیپوساکشن ویزر (Vaser Liposuction)
هردوی آنها عمل زیبایی محسوب می‌شوند که از آنها برای تجزیه، مکش و خارج کردن چربی با روش‌های مختلف استفاده می‌شود. در لیپوساکشن ویزر، از فناوری فراصوت برای تجزیه بافت چربی در نواحی استفاده می‌شود که با سلول‌ها و بافت‌هایی احاطه ‌شده‌اند که تحت درمان نیستند. اگرچه بافت‌های مختلف به‌طور طبیعی در شرایط مختلف دچار لرزش می‌شوند، اما امواج فراصوت به‌صورتی تنظیم می‌شوند که فقط بر سلول‌های چربی اثر بگذارند. پس‌از آنکه سلول‌های چربی توسط امواج فراصوت تجزیه شدند، از طریق برش‌های کوچکی که در سطح پوست ایجاد شده است به بیرون مکش می‌شوند.

در عمل لیپوماتیک از روش متفاوتی برای مکش چربی‌ها استفاده می‌شود. جراح، برش‌هایی را در ناحیه تحت درمان ایجاد می‌کند، سپس حفره‌هایی را برای وارد کردن لوله‌های کانول ایجاد می‌کند تا کانول به نواحی دارای چربی برسد. به‌دلیل آنکه بیمار در حالت بیهوشی قرار دارد دردی را احساس نمی‌کند. سپس در این روش منحصربه‌فرد، پس از ایجاد لرزش و تجزیه چربی‌ها، محتوای چربی مکش می‌شود.
 
زمان بهبودی پس از عمل لیپوماتیک
وجود درد، تورم و کبودی بعد از عمل لیپوماتیک طبیعی است. اما در این روش درمانی، دوره بهبودی کوتاه‌تر است.

مراقبت‌های بعد از عمل لیپوماتیک

  • بعد از عمل، به مدتی که جراحتان توصیه کرده است، گن مخصوص را بپوشید (معمولاً توصیه می‌شود به مدت دو هفته از آن استفاده شود که در مقایسه با لیپوساکشن (به مدت ۶ ماه) بسیار کمتر است).
  • از هیچ‌گونه کمپرس گرم و سرد در نواحی عمل شده استفاده نکنید.
  • ۲۴ ساعت بعد از عمل حمام کنید.
  • به‌طور معمول، داشتن سفر هوایی پس از ۴۸ ساعت مانعی ندارد.
  • مراقب رژیم غذایی روزانه خود باشید و غذاهایی با روغن و نمک بسیار کم مصرف کنید.
  • به مدت دو هفته هیچ ورزشی انجام ندهید.
  • شنا کردن بعد از دو هفته مجاز است. حضور در سونا و آب‌های گرم بعد از یک ماه مجاز است
آلزایمر به خاطر تجمع آهن در مغز تشدید می‌شود

آلزایمر به خاطر تجمع آهن در مغز تشدید می‌شود

آلزایمر به خاطر تجمع آهن در مغز تشدید می‌شود

 

ایرنا به نقل از پایگاه خبری ساینس‌دیلی، نوشت: نتایج تازه‌ترین پژوهش محققان اروپایی نشان می‌دهد که بین سطح بالای آهن در بخش‌های خاصی از مغز و میزان اختلالات شناختی، ارتباط مستقیم و شاخصی وجود دارد.

محققان اروپایی با استفاده از یک فناوری‌ جدید تصویربرداری توانستند ارتباط بین بیماری آلزایمر و تجمع غیرعادی آهن در مغز را تایید کنند. بر اساس این تحقیقات بین سطح بالای آهن در بخش‌های خاصی از مغز و میزان اختلالات شناختی، ارتباط مستقیم و شاخصی وجود دارد.

این تحقیقات با کمک دو گروه ۱۰۰ نفری از داوطلبان هم سن انجام شد که یک گروه آن‌ها مبتلا به آلزایمر بوده و گروه دیگر فاقد هرگونه اختلال شناختی بودند. این داوطلبان به مدت ۱۷ ماه تحت نظر قرار گرفتند و میزان تجمع آهن در بافت مغز آن‌ها با استفاده از تصویربرداری MRI اندازه‌گیری شد. در نتیجه این بررسی‌ها ارتباط مستقیمی بین میزان آهن جمع‌شده در نوقشر، ماده خاکستری مغز، لوب گیجگاهی و لوب پس‌سری داوطلبان مبتلا به آلزایمر و میزان اختلال شناختی در این افراد کشف شد.

البته به اعتقاد محققان، این امر به معنای نقش داشتن آهن در اختلال شناختی نیست؛ بلکه صرفا به این معنی است که بین این دو فاکتور، رابطه وجود دارد. در نتیجه هنوز مشخص‌ نیست که هدف‌گیری تجمع آهن در مغز با استفاده از داروها می‌تواند تاثیر مثبتی بر بهبود بیماران مبتلا به آلزایمر داشته باشد یا اقدامی بی اثر است. با وجود این، میزان تجمع آهن در بخش‌های خاصی از مغز می‌تواند به عنوان یک شاخص برای ردگیری انحطاط سیستم اعصاب ناشی از آلزایمر مورد استفاده قرار گیرد.

آخرین آمار منتشر شده از سازمان جهانی بهداشت در مورد زوال عقل

  • آلزایمر شایع‌ترین نوع زوال عقل است.
  • زوال عقل یکی از مهمترین دلایل ناتوانی و وابستگی سالمندان در سراسر جهان است.
  • زوال عقل نه تنها تاثیر جسمی، روانی، اجتماعی و اقتصادی بر مبتلایان دارد،‌ بلکه خانواده و جامعه را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد.
  • در حال حاضر حدود ۵۰ میلیون نفر به زوال عقل مبتلا هستند و سالانه حدود ۱۰ میلیون نفر به این تعداد افزوده می‌شود.
  • گرچه قربانیان زوال عقل عمدتا سالمندان هستند؛ ولی این عارضه یک بخش طبیعی از پیری نیست.
  • حدود پنج درصد از مبتلایان به آلزایمر در دهه چهل و پنجاه سالگی علائم اولیه را نشان می‌دهند.

گزارش کامل این تحقیقات در نشریه Radiology منتشر شده است.

مراقب شایع‌ترین بیماری چشم در فصل گرما باشید

مراقب شایع‌ترین بیماری چشم در فصل گرما باشید

مراقب شایع‌ترین بیماری چشم در فصل گرما باشید

 

ایرنا نوشت: عفونت‌های ویروسی از شایع‌ترین بیماری‌های چشم در فصل گرما است که با ترشح، سوزش و قرمزی چشم قابل شناسایی است.

صادق والایی متخصص چشم روز جمعه افزود: عفونت های چشمی از طریق ترشحات چشم باعث سوزش و ورم پلک ها، قرمزی چشم و پوست پلک شده و به شدت متورم می شود و خارج شدن ترشحات از چشم را به دنبال دارد.

وی اظهار داشت: در بسیاری از بیماران ترشحات خونی در قسمت سفیدی چشم اتفاق می افتد که رعایت بهداشت فردی برای جلوگیری از شیوع عفونت های چشمی در افراد الزامی است زیرا این این عفوت ها به شدت واگیردار بوده و از فردی به فرد دیگر قابل انتقال و درمان با توجه به نوع ترشحات از سه هفته تا ۹ ماه نیز در صورت وخامت طول می کشد.

والایی ادامه داد: با توجه به خطرناک بودن عفونت های ویروسی چشم و احتمال از بین رفتن بینایی و بروز لکه های مدور بر روی سطح قرنیه در انواع شدید بهتر است به پزشک مراجعه شود و در درمان اولیه پزشک مصرف قطره های ضد ویروس و ضد التهاب، قرص های درمان کننده این عفونت ها و پماد های موضعی چشمی را تجویز و در بسیاری از موارد برای درمان مصرف قطره های اشک مصنوعی بدون ماده نگهدارنده را نیز توصیه می کند.

این متخصص چشم، تقویت سیستم ایمنی بدن برای جلوگیری از انواع بیماری های ویروسی، رعایت کردن اصول بهداشتی، استفاده از پارچه سفید بر روی بالش، ضد عفونی کردن و قرار دادن بالش در معرض نور خورشید، شست و شوی مداوم دست ها با مواد شوینده و پرهیز از تماس دست با چشم را ضروری دانست.

به گفته والایی عفونت های ویروسی از شایع ترین علت های بیماری چشم هستند که به عنوان خطر جدی برای سلامتی چشم ها محسوب می شوند، این ویروس ها که موجودی بسیار ریزی هستند در صورت آلوده کردن چشم باعث بروز مشکلاتی برای چشم خواهند شد و به جنسیت و سن و سال ربطی ندارد.

وی افزود: عفونت می‌تواند به بخش‌های داخلی پلک‌های بالا و پایین اثر بگذارد و باعث گل مژه یا برآمدگی پلک شود، هنگامی که عفونت به غده‌های اشکی چشم حمله می‌کند، بیماری‌های التهابی ایجاد می شود که زمینه‌ای برای زخم قرنیه است.

والایی تصریح کرد: زخم قرنیه در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به کاهش شدید بینایی شود و در عین حال بسیاری از عفونت‌های ویروسی شایع چشم خود به خود برطرف می‌شوند، برای اطمینان از درمان سریع عفونت  استفاده از کمپرس‌های سرد یا گرم، قطره چشم، کرم یا آنتی بیوتیک لازم است.

وی خاطرنشان کرد: برای پیشگیری از عفونت چشم، از شستن دست‌ها پیش از لمس کردن چشم‌ها یا پلک‌های خود از عفونت‌های چشمی جلوگیری و اگر از لنزهای تماسی استفاده می‌کنید، باید نکات ایمنی را برای بهداشت مناسب رعایت کرده و اگر یکی از اعضای خانواده دچار قرمزی چشم یا عفونت چشمی باشد، رختخواب و حوله‌های وی را تمیز نگه دارید و از استفاده مشترک از وسایل وی خودداری کنید.

تماس با ما

تهران،ابتدای شهيد محلاتی،پلاك368
info@ansarclinic.com

35015(داخلی 1) - 33507010

33507011
aparat
telegram
instagram

درباره درمانگاه

درمانگاه خيريه انصار، اوايل سال 1393 به همت موسسه خيريه انصارالحسين(عليه السلام) و به منظور خدمت رسانی به قشر مستضعف جامعه و تامين نيازهای درمانی آنها تاسيس گرديد. اكنون با عنايت خداوند و زحمات خداپسندانه خيرين ارجمند اين درمانگاه به يكی از مجهزترين و مدرن ترين مراكز درمانی تبديل شده است.
Image
Image
بالا