آموزش و مقالات پزشكی

برای بارداری قارچ بخورید

 

قارچ خوراکی چندین ماده مغذی مهم را برای بدن تامین می کنند، انواع مختلف آن دارای ترکیبات مختلف و مشخصات تغذیه ای خاص هستند. قارچ در انواع میان وعده ها و غذاها استفاده می شود و افراد می توانند آن را به صورت تازه، کنسروی و خشک بخرند. براساس مرکز منابع بازاریابی کشاورزی، در سال 2015 هر فرد در ایالات متحده به طور متوسط حدود 3 پوند قارچ مصرف می کرد. فراتر از رژیم غذایی قارچ در برخی از انواع طب سنتی نیز مورد استفاده قرار می گیرد. به گزارش مدیکال نیوزتودی، در این مقاله با مطالب غذایی و فواید احتمالی سلامتی خوردن قارچ آشنا می شوید، همچنین نکاتی در مورد آن نیز توضیح داده می شود.


فواید قارچ برای سلامتی
قارچ ها حاوی پروتئین، ویتامین ها، مواد معدنی و آنتی اکسیدان هستند که مزایای مختلف برای سلامتی دارند. به عنوان مثال، آنتی اکسیدان ها مواد شیمیایی هستند که به بدن در از بین بردن رادیکال های آزاد کمک می کنند. رادیکال های آزاد مواد جانبی سمی متابولیسم و ناشی از سایر فرآیندهای بدن هستند که می توانند در بدن جمع شوند، تجمع بیش از حد آن در بدن باعث تولید استرس اکسیداتیو می شود. این عارضه می تواند به سلول های بدن آسیب برساند و باعث بروز مشکلات مختلف پیرامون سلامتی شود. از جمله عوامل آنتی اکسیدانی موجود در قارچ ها:
سلنیوم
ویتامین C
کولین

ارتباط مصرف قارچ و سرطان
بر اساس اعلام انستیتوی ملی سرطان، محتوای آنتی اکسیدان موجود در قارچ ها به جلوگیری از سرطان ریه، پروستات، پستان و سایر انواع دیگر آن کمک می کند. برخی منابع اذعان می دارند سلنیوم قارچ به جلوگیری از سرطان کمک می کند، اما یک بررسی از سال 2017 هیچ مدرکی دال بر تایید این موضوع پیدا نکرد، همچنین قارچ ها حاوی مقدار کمی ویتامین D هستند. برخی شواهد نشان می دهد مکمل ویتامین D می تواند به پیشگیری یا درمان برخی از انواع سرطان کمک کند اگرچه بر اساس گزارش سال 2018 این اثر ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد.
کولین یکی دیگر از آنتی اکسیدان های موجود در قارچ است. برخی مطالعات نشان می دهند مصرف کولین خطر ابتلا به برخی از انواع سرطان را کاهش می دهد، اما حداقل یک مطالعه دیگر نشان داده است خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش می دهد. شایان ذکر است ارزش و اثربخشی مصرف یک ماده مغذی به عنوان مکمل با مصرف آن در رژیم غذایی یکسان نیست.

دیابت و مصرف قارچ
فیبر غذایی به مدیریت تعدادی از شرایط سلامتی از جمله دیابت نوع 2 کمک می کند. یک بررسی متاآنالیز در سال 2018 نشان داد افرادی که فیبر زیادی می خورند در معرض خطر کمتری برای ابتلا به دیابت نوع 2 قرار دارند. یک فنجان حاوی قارچ خرد شده و خام به وزن 70 گرم تقریبا 1 گرم فیبر تامین می کند. دستورالعمل های رژیم غذایی برای آمریکایی ها توصیه می کند بزرگسالان هر روز بسته به جنسیت و سن خود 22.4 تا 33.6 گرم فیبر غذایی مصرف کنند. قارچ، لوبیا، برخی از سبزیجات، برنج قهوه ای و غذاهای سبوس دار همه می توانند به نیاز روزانه فرد برای تامین فیبر کمک کنند.


سلامت قلب با مصرف قارچ
فیبر، پتاسیم و ویتامین C موجود در قارچ به سلامت قلب و عروق کمک می کند. پتاسیم به تنظیم فشار خون کمک می کند و این امر خطر فشارخون و بیماری های قلبی عروقی را کاهش می دهد. انجمن قلب آمریکا توصیه می کند مصرف نمک اضافه شده در رژیم غذایی را کاهش داده و غذاهای بیشتری را که حاوی پتاسیم هستند بخورید. بر اساس دستورالعمل های فعلی افراد باید روزانه حدود 4 هزار و 700 میلی گرم پتاسیم مصرف کنند. قارچ در فهرست غذاهای انجمن قلب آمریکا وجود دارد که پتاسیم مورد نیاز بدن را تامین می کند. یک مطالعه در سال 2016 به این نتیجه رسید افرادی که دچار کمبود ویتامین C هستند بیشتر دچار بیماری های قلبی عروقی می شوند، بنابراین پیشنهاد می کند با مصرف ویتامین C به پیشگیری از این بیماری کمک کنید. شواهدی پیدا نشده است که مصرف مکمل های ویتامین C می توانند خطر ابتلا به این نوع بیماری را کاهش دهند. برخی شواهد نشان می دهد مصرف نوعی فیبر به نام بتاگلوکان ها سطح کلسترول خون را کاهش می دهد، بتاگلوکان ها در دیواره سلول های بسیاری از انواع قارچ ها وجود دارد.


مصرف قارچ در دوران بارداری
بسیاری از زنان در دوران بارداری از مکمل های اسیدفولیک یا فولات برای تقویت سلامت جنین استفاده می کنند، اما قارچ ها می توانند فولات مورد نیاز بدن را تامین کنند. یک فنجان حاوی قارچ خام 16.3 میکروگرم فولات دارد. دستورالعمل های فعلی توصیه می کنند بزرگسالان هر روز 400 میکروگرم فولات مصرف کنند.


مزایای دیگر قارچ
قارچ سرشار از ویتامین های گروه B است، مانند:
ریبوفلاوین یا B2
فولات یا B9
تیامین یا B1
پانتوتنیک اسید یا B5
نیاسین یا B3
ویتامین های گروه B به بدن کمک می کنند تا از غذا انرژی گرفته و گلبول های قرمز خون تشکیل دهند. به نظر می رسد تعدادی از ویتامین های گروه B نیز برای یک مغز سالم گزینه مهمی هستند. کولین موجود در قارچ به تقویت حرکت عضلات، یادگیری و حافظه کمک می کند. به علاوه، کولین ضمن حفظ ساختار غشای سلولی در انتقال تکانه های عصبی نیز نقش دارد. چندین ماده معدنی مانند سلنیوم، پتاسیم، مس، آهن و فسفر که به سختی در رژیم وگان یافت می شود نیز در قارچ موجود است.


نکاتی در مورد تهیه قارچ
حدود 2 هزار نوع قارچ خوراکی وجود دارد، اما تعداد انگشت شماری از آنها در بازار آمریکا موجود است. آنها عبارتند از:
سفید یا دکمه ای
کرمینی قهوه ای
پورتوبلو
شیتاکه
صدفی
گوش ژله ای
انوکی
انواع قارچ فصلی موجود در بازارهای کشاورزان و برخی فروشگاه های مواد غذایی شامل:
مروارید
قاصدک
برخی از افراد قارچ های وحشی را برای مصرف انتخاب می کنند، اما لازم است بدانید کدام نوع آن خوراکی است زیرا برخی از آنها حاوی سموم کشنده هستند.


نکاتی برای خرید قارچ
هنگام خرید قارچ تازه انواع سفت، خشک و بدون کبودی را انتخاب کنید. از قارچ هایی که لجن یا پژمرده به نظر می رسند خودداری کنید.
قارچ ها را در یخچال نگهداری کنید، نباید آنها را بشویید تا زمانی که زمان آشپزی با آنها فرا برسد.


نکاتی درباره قارچ
باید قارچ ها را قبل از استفاده با دقت بشویید و تمیز کنید تا خاک و کثیفی های روی آن پاک شود. در صورت لزوم انتهای ساقه ها را جدا کنید و می توانید از قارچ ها به صورت کامل، تکه تکه یا خرد شده استفاده کنید. برای ترکیب قارچ بیشتر در رژیم غذایی سعی کنید:
هر نوع قارچ را با پیاز تفت دهید تا یک غذای کناری سریع و خوشمزه داشته باشید
افزودن قارچ به سیب زمینی سرخ شده
روی سالاد
افزودن قارچ های خرد شده به املت و پیتزا
تفت دادن قارچ شیاتکه در روغن زیتون یا آبغوره
ساقه های قارچ پورتوبلو را جدا کنید کلاه ها را در مخلوطی از روغن زیتون، پیاز، سیر و سرکه به مدت 1 ساعت مزه دار کنید سپس آنها را به مدت 10 دقیقه کباب کنید
افزودن قارچ های پورتوبلو کبابی به ساندویچ ها
خطرات احتمالی مصرف قارچ برای سلامتی
قارچ های وحشی یک غذای خوشمزه محسوب می شوند، اما سموم موجود در برخی از انواع آن باعث بروز مشکلات مهلک سلامتی می شود، همچنین برخی از قارچ های وحشی حاوی مقادیر زیادی از فلزات سنگین و سایر مواد شیمیایی مضر هستند، بنابراین برای جلوگیری از این خطرات قارچ ها را از یک منبع قابل اعتماد خرید کنید.
در پایان
قارچ علاوه بر ایجاد تنوع در رژیم غذایی مفید هم است که تهیه انواع غذاهای مغذی با آن راحت است. مردم فقط باید قارچ را از منبع معتبر تهیه کنند زیرا بعضی از انواع آن سمی هستند.

مهمترین نشانه های آب مروارید

 

 آب مروارید یا کاتاراکت نوعی بیماری چشم است که در آن عدسی شفافیت خود را از دست می دهد. در آب مروارید عدسی چشم کدر می شود و قابلیت خود را در تمرکز نور روی شبکیه از دست می دهد، بنابراین تصویر خوبی روی شبکیه تشکیل نمی‌ شود و در نتیجه شخص تصاویر اجسام و مناظر خارجی را به حالت کدر و مات مشاهده می کند. بیماری آب مروارید به آرامی پیشرفت می کند و در نهایت منجر به اختلال در بینایی فرد می شود. در برخی موارد هر 2 چشم یک فرد دچار آب مروارید می شود، اما این عارضه به طور هم زمان رخ نمی دهد، آب مروارید در افراد مسن نیز شایع تر است. بر اساس اعلام موسسه ملی چشم، بیش از نیمی از افراد در ایالات متحده با آب مروارید دست و پنجه نرم می کنند یا تا 80 سالگی تحت عمل جراحی آب مروارید قرار گرفته اند.

علائم ابتلا به آب مروارید
از علائم رایج آب مروارید می توان به موارد زیر اشاره کرد:
•    تاری دید
•    مشکل دید در شب
•    ضعف بینایی در تشخیص رنگ ها
•    افزایش حساسیت به خیرگی
•    دیدن هاله اطراف چراغ ها و لامپ ها
•    دوبینی در چشم آسیب دیده
•    نیاز به تعویض مکرر عینک طبی


چه عواملی باعث بروز آب مروارید می شوند؟
همه افراد ممکن است به آب ‌مروارید مبتلا شوند، اما سالمندی مهم‌ترین عامل زمینه ساز این عارضه محسوب می شود. از دیگر عوامل مختلف که در بروز آن نقش دارند می توان به موارد زیر اشاره کرد:
تولید بیش از حد اکسیدان ها، مولکول های اکسیژن هستند که از نظر شیمیایی تغییر کرده اند
•    سیگار کشیدن
•    اشعه ماوراء بنفش
•    استفاده طولانی مدت از استروئیدها و سایر داروها
•    برخی بیماری ها مانند دیابت
•    ضربه
•    پرتو درمانی
•    

انواع آب مروارید
آب مروارید انواع مختلفی دارد که براساس مکان و چگونگی ایجاد در چشم طبقه بندی می شوند.
آب مروارید هسته ای عمیق در وسط عدسی تشکیل شده و باعث زرد یا قهوه ای شدن هسته یا مرکز آن می شود.
آب مروارید قشری این عارضه لکه‌ های تیره سفید و مثلثی شکلی است که از دور عدسی چشم شروع می ‌شود و مانند پره چرخ تا مرکز عدسی امتداد می‌ یابد.
آب مروارید زیر کپسول خلفی سریع تر از 2 نوع دیگر تشکیل شده و پشت لنز را تحت تاثیر قرار می دهد.
بیشتر بخوانید: راه های ترک عادت ناخن جویدن
آب مروارید مادرزادی که از بدو تولد وجود دارد یا در نخستین سال تولد کودک ایجاد می شود.
آب مروارید ثانویه در اثر بیماری یا مصرف برخی از داروها ایجاد می شود. از بیماری هایی که با پیشرفت آب مروارید مرتبط هستند می توان به گلوکوم و دیابت اشاره کرد، استفاده از پردنیزون و سایر داروها نیز در برخی مواقع منجر به آب مروارید می شود.
آب مروارید آسیب زا پس از آسیب به چشم ایجاد می شود، اما چندین سال طول می کشد تا این عارضه رخ دهد.
آب مروارید پرتویی بعد از اینکه فرد تحت درمان با اشعه سرطان قرار می گیرد، رخ می دهد.


عوامل خطر ابتلا به آب مروارید
عوامل خطر مرتبط با آب مروارید عبارتند از:
•    سن بالا
•    استفاده زیاد از الکل
•    سیگار کشیدن
•    چاقی
•    فشار خون بالا
•    جراحات قبلی چشم
•    سابقه خانوادگی ابتلا به آب مروارید
•    قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب
•    دیابت
•    قرار گرفتن در معرض تابش اشعه ایکس و درمان های سرطان


تشخیص آب مروارید
پزشک برای تشخیص آب مروارید چشم بیمار را مورد بررسی قرار می دهد که برای معاینه از یک تست نمودار چشمی برای بررسی بینایی در فواصل مختلف و تونومتری برای اندازه گیری فشار چشم استفاده می کند، همچنین پزشک برای بزرگ تر شدن مردمک چشم قطره هایی در چشم می ریزد که با این کار بررسی عصب بینایی و شبکیه در پشت چشم برای بررسی آسیب راحت تر می شود. آزمایش های دیگری که پزشک ممکن است انجام دهد شامل بررسی حساسیت فرد به تابش خیره کننده و درکش از رنگ است.


درمان آب مروارید
اگر بیمار برای درمان آب مروارید قادر به انجام جراحی نیست یا علاقه ای به انجام آن ندارد پزشک احتمال می رود به وی در مدیریت علائم کمک کند و در این جهت استفاده از عینک های مناسب تر، لنزهای ذره بین یا عینک آفتابی با پوشش ضد تابش را توصیه کند.


عمل جراحی آب مروارید
جراحی زمانی توصیه می شود که آب مروارید مانع از انجام کارهای روزمره مانند خواندن یا رانندگی شود، همچنین هنگامی که آب مروارید در درمان سایر مشکلات چشمی تداخل ایجاد می کند نیز انجام می شود. یک روش جراحی شامل استفاده از امواج اولتراسوند برای از بین بردن لکه و جدا شدن تکه ها است. جراحی خارج کپسولی شامل برداشتن قسمت ابری لنز از طریق یک برش طولانی در قرنیه است. جراحی برای برداشتن آب مروارید به طور کلی بسیار ایمن و از موفقیت بالایی برخوردار است و اغلب فرد همان روز جراحی مرخص می شود.
در صورت عدم انجام جراحی آب مرواريد چه اتفاقی رخ می دهد؟
با تاخير در انجام عمل جراحي به تدريج بينايي فرد كاهش يافته به طوري كه بینایی وی در حد شمارش انگشتان يا فقط درك نور خواهد رسيد، در اين مرحله در تعداد كمي از بيماران منجر به افزايش فشار داخل چشم (آب سياه) می شود و در نتيجه فرد نياز به جراحي اورژانس پيدا مي‌ كند كه عوارض و خطرات آن بيشتر از جراحي معمول است، بنابراين در صورتي كه آب مروارید تشخيص داده شده، اما به هر دلیل انجام جراحی امکان پذیر نیست فرد باید برای پیشگیری از وقوع شرایط اورژانسی تحت نظر چشم پزشک باشد.

چشم انداز درباره آب مروارید
آب مروارید در صورت عدم درمان در فعالیت های روزمره اختلال ایجاد کرده و منجر به نابینایی می شود. اگرچه برخی رشد آن را متوقف می کنند، اما به خودی خود کوچک نمی شود. بر اساس اعلام انستیتوی ملی چشم، برداشتن آب مروارید یک عمل جراحی بسیار رایج است که تقریبا در 90 درصد مواقع بسیار موثر است.


پیشگیری از آب مروارید
برای کاهش خطر ابتلا به آب مروارید موارد زیر را رعایت کنید:
با استفاده از عینک آفتابی در بیرون از چشم خود در برابر نور آفتاب محافظت کنید
به صورت منظم برای معاینه چشمان خود به پزشک مراجعه کنید
سیگار نکشید
میوه و سبزی های حاوی آنتی اکسیدان بخورید
وزن مناسب خود را حفظ کنید
دیابت و سایر شرایط پزشکی را کنترل کنید

چگونه گوش های خود را تمیز کنیم؟

 

برخی از مردم از گوش پاک کن برای تمیز کردن گوش های خود استفاده می کنند و برخی دیگر بر این باورند جرم گوش برای سلامت آن نیاز است و نباید تمیز شوند. شاید شما یکی از افرادی باشید که معتقدند هرگز نباید گوش های خود را تمیز کرد. تنها چیزی که پزشکان درباره آن به توافق رسیده اند این است که تمیزکردن گوش با هر وسیله ای کار درستی نیست. گوش های شما به طور معمول خودشان را به خوبی تمیز می کنند و نیازی به مراقبت اضافی ندارند.
به گزارش وب ام دی، تنها دلیلی که باید آنها را تمیز کنید نرم کردن یا از بین بردن جرم گوش از مجاری آن است و اگر می خواهید این کار را انجام دهید باید بدانید چگونه این کار را با دقت انجام دهید.


چرا گوش های شما جرم تولید می کنند؟
دلیل این که وسوسه می شویم گوش هایمان را تمیز کنیم به دلیل وجود ماده ای به نام سرومن است که به طور معمول جرم گوش نامیده می شود. تولید آن برای بدن طبیعی است و در واقع به محافظت و روان سازی گوش کمک می کند. اگر گوش شما جرم نداشته باشد به احتمال زیاد گوش های شما خارش و خشکی دارند. جرم گوش حتی دارای خواص ضد باکتری است به این معنی که گوش های شما خود تمیز می شوند. جرم گوش مانند یک فیلتر برای گوش ها عمل می کنند یعنی چیزهای مضر مانند خاک و گرد و غبار را دور نگه می دارد و آنها را به دام می اندازد تا در عمق آن قرار نگیرند. هنگام جویدن و حرکت دادن فک به انتقال جرم قدیمی از مجرا به دهانه گوش کمک می کنید. آنجاست که به طور معمول خشک می شود و می افتد، اما جرم در قسمت عمیق کانال گوش شما تشکیل نشده بلکه در قسمت بیرونی ساخته شده است، بنابراین تنها دلیل انسداد گوش با جرم این است که سعی کرده اید گوش های خود را با گوش پاک کن یا چیزی شبیه به آن تمیز کنید این کار باعث می شود جرم را به سمت داخل گوش هل دهید. استفاده از گوش پاک کن یا وسایل مشابه برای پاک کردن جرم گوش می تواند مشکلات جدی دیگری ایجاد کند مانند:


عفونت
پارگی لاله گوش
کاهش شنوایی قابل توجه


بیشتربخوانید:درمان جوش سرسیاه در گوش


آیا باید گوش های خود را تمیز کنید؟
در حالت ایده آل مجاری گوش شما نیازی به تمیز کردن ندارد، اما اگر بیش از حد جرم گوش جمع شده باشد و علائمی را ایجاد کند یا باعث شود پزشک معاینه گوش شما را به درستی انجام ندهد احتمال می رود به عفونت سرومن مبتلا شوید بدان معنا که جرم گوش شما را به طور کامل پر کرده است و احتمال می رود در یک یا هر دو گوش رخ دهد. علائم عفونت سرومن عبارتند از:


درد یا احساس پری در گوش
احساس التهاب در گوش می کنید
از دست دادن شنوایی جزئی که با گذشت زمان تشدید می شود
شنیدن صدای زنگ در گوش معروف به وزوز
خارش، ترشح یا استشمام بو از گوش


سرفه کردن این نوع تجمع جرم گوش نادر است، اما به هر حال احتمال می رود رخ دهد. اگر هر یک از علائم ذکر شده در بالا را تجربه کردید تصور نکنید حتما مشکل ناشی از جرم تجمع شده در گوش است بلافاصله به پزشک مراجعه کنید تا علت آن توسط وی تشخیص داده شود. پزشک می تواند با دستگاه خاصی مجرای گوش شما را معاینه کند و هرگونه جرم گوش را با ابزارهای کوچک خارج کند.


بیشتربخوانیم:بهترین راه های درمان گرفتگی گوش


چگونگی تمیز کردن گوش
اگر مشکل شما جدی نیست، اما احساس می کنید بیش از حد جرم در گوش شما تجمع یافته است می توانید به آرامی قسمت بیرونی گوش خود را تمیز کنید. فقط از حوله کوچک و تمیز استفاده کنید، همچنین می توانید چند قطره روغن کودک، هیدروژن پراکسید یا گلیسیرین در گوش خود بریزید تا جرم نرم شود یا می توانید از کیت برداشت جرم بدون نسخه استفاده کنید.

‌علائم و نشانه های سرطان پستان را بشناسید

سرطان پستان یکی از شایع ترین سرطان ها در میان زنان است که در اغلب موارد تشخیص دیر هنگام آن باعث مرگ فرد می شود، بنابراین تشخیص و درمان به موقع به قدری حائز اهمیت است که حتی در تقویم نیز یک روز را به آن اختصاص داده اند که در جهت آگاهی بخشی گام های موثری برداشته شود.

پزشکان از زنان می خواهند نسبت به هر گونه تغییر و علائم در پستان های خود حساس باشند و به صورت ماهانه آنها را معاینه کنند.

به گزارش تایمز سوفاندیا، در کنار وجود توده در پستان علائم دیگری نیز وجود دارد که به فرد به تشخیص زودهنگام کمک می کند که در ادامه به برخی از برجسته ترین آنها اشاره شده است:

  • ترشحات خونی از نوک پستان، جمع شدن نوک پستان، پوسته پوسته شدن پوست اطراف نوک پستان
  • اریتم به عنوان نمونه قرمزی پوست پستان، کبودی مانند رنگ قرمز مایل به بنفش یا آبی
  • تورم گودال بازو/ زیر بغل به دلیل تاثیر گره های لنفاوی
  • تغییر بافت پوست مانند ضخیم شدن یا ضعف پوست (مانند پوست پرتقال)
  • حساسیت/ ناحیه دردناک یا نوک پستان، تغییرات اندازه و شکل پستان

 

 

قاعده سرانگشتی برای دنبال کردن:

  • سن 20 تا 30 سال: خودآزمایی/ آگاهی نسبت به پستان
  • سن 31 تا 40 سال: معاینه بالینی توسط متخصص سرطان هر 6 ماه یک بار
  • سن 41 تا 55 سال: ماموگرافی سالانه
  • بالاتر از 55 سال: هر دو سال یک بار ماموگرافی انجام می شود

 

به یاد آورید:
بسیاری از شرایط می توانند باعث ایجاد توده های پستان شوند و شایع ترین آنها تغییرات فیبروکیستیک یا کیست پستان است. این موارد بیشتر در خانم های جوان اتفاق می افتد و باعث ایجاد توده، درد، می شود که سرطانی نیست.

گروه های با خطر بالاتر شامل مردان/ زنان با جهش های ژنتیکی مانند BRCA ، PTEN ، TP53 و غیره است. خانواده های خاصی چندین عضو مبتلا به سرطان دارند. افراد با سابقه خانوادگی قوی باید به متخصص آنکولوژیست/ متخصص ژنتیک مراجعه کنند تا خود را مورد ارزیابی قرار دهند. در صورت لزوم پس از بحث در مورد نکات مثبت و منفی آزمایش خون توصیه می شود.

استفاده از پرتودرمانی در گذشته برای بیماری هوچکین و برخی شرایط خاص مانند هیپرپلازی غیرمعمول یا کارسینوم لوبولار درجا خطر را افزایش می دهد، بنابراین معاینات منظم در چنین افرادی توصیه می شود.

بیشتر خانم ها پستانی دارند که احساس پفکی مانند به آنها القا می کند، همچنین این امر در طول دوره ها، هنگام تولد بچه ها یا هنگام تغییر وزن یا با افزایش سن تغییر می کند و این نشانه نگران کننده ای نیست.

هند، زنان جوانی بین 35 تا 50 سال مبتلا به سرطان پستان دارد، دلیل دقیق آن نامشخص است. با این حال، برخی از محققان همچنین در حال بررسی ارتباط با آی وی اف و درمان های جایگزینی هورمون هستند، بنابراین مهم است که خود آگاه باشید و خود را به طور منظم معاینه کنید.

یک درصد سرطان پستان در مردان گزارش شده است، بنابراین یک بیماری زن محور نیست.

سرطان پستان در اکثر موارد قابل درمان است پس لطفا وقت خود را در بررسی گزینه های درمانی غیرمتعارف و از دست دادن فرصت تشخیص زودرس و درمان زود هنگام که سرطان قابل درمان است از دست ندهید.

روش های جدید تشخیصی شامل نمونه برداری از مایع و نشانگرهای زیستی تصویربرداری مولکولی است که باعث تمرکز و امید بیشتر کادر درمان می شود.

برخی آزمایش های ژنتیکی افراد را در زمینه نوع درمان یعنی انجام هورمون درمانی یا شیمی درمانی راهنمایی می کند.

ما در حال حرکت به سمت عصر حفاظت از اندام ها هستیم، بنابراین ماستکتومی به ندرت فقط در صورت وجود سرطان های پیشرفته انجام می شود. در بیشتر شرایط توصیه می شود از پستان محافظت کنید که تاثیر مثبتی از بعد روانشناسی در زنان دارد که پس از درمان از زندگی سالم برخوردار هستند.

داروها و اهداف جدید یکی دیگر از روزنه های امیدوار کننده در درمان سرطان پستان است که داروهای مزدوج آنتی بادی و ایمنی درمانی نقش مهمی دارند. این موارد جدید در برخی از سرطان های بسیار پیشرفته نیز بسیار خوب کار می کنند.

زنده ماندن از سرطان پستان سایر بیماران در گذشته برای افراد مبتلا به سرطان بدان معناست که افرادی که در گذشته معالجه کرده اند و اکنون نیز به خوبی زندگی می کنند اطمینان بخش ترین بخش آنکولوژی است هنگامی که فرد با خانواده های خوشبختی روبرو می شود که با موفقیت با سرطان مبارزه کرده اند و روند درمانی آنها جواب داده است.

پرتقال، ميوه ديابتی ها

افرادی که از دیابت رنج می برند در مورد هر آنچه که می خورند محتاط هستند مراقبت و احتیاط این گروه از افراد گاهی اوقات تا حدی پیش می رود که آنها برای کنترل سطح قند خون، خود را از خوردن برخی غذاها (شیرینی ها از جمله میوه ها) محروم می کنند، اما بهترین گزینه برای اجتناب کامل از مصرف هر غذایی مصرف آن در حد متوسط است.
به گزارش ایندیاتایمز، پرتقال میوه ای زمستانی است که خیلی ها آن را دوست دارند. با این حال، اگر از دیابت رنج می برید و لذت بردن از این میوه آبدار و خوشمزه را محدود می کنید باید بدانید واقعا انجام این کار لازم است که از خوردن این میوه غنی از ویتامین C دوری کنید، حقیقت چیست؟

 

آیا افراد مبتلا به دیابت می توانند پرتقال بخورند؟
پاسخ ساده به این سوال بله است بیماران مبتلا به دیابت مطمئنا می توانند در روزهای آفتابی زمستان از خوردن پرتقال لذت ببرند. به بیماران مبتلا به دیابت توصیه می شود غذاهایی غنی از فیبر و شاخص گلیسمی متوسط را مصرف کنند. پرتقال پر از فیبر و دارای قند طبیعی است که مصرف آن برای بیماران دیابتی کاملا بی خطر است.

 

نکته مهم درباره مصرف پرتقال
شما باید از مصرف آب پرتقال تولید شده در بازار خودداری کنید زیرا این مواد غالبا سرشار از قند مصنوعی و مواد نگهدارنده است که برای افرادی که از دیابت رنج می برند یک امتیاز منفی بزرگ محسوب می شود. دلایل دیگر اینکه چرا افراد مبتلا به دیابت نباید از خوردن این میوه فوق العاده سالم غافل شوند در ادامه توضیح داده شده است.

 

پرتقال سیستم ایمنی شما را تقویت می کند
پرتقال سرشار از ویتامین C است که باعث افزایش ایمنی بدن می شود. فصل زمستان بدن ما را در برابر بیماری های مختلف آسیب پذیرتر می کند و مصرف مواد غذایی تقویت کننده سیستم ایمنی بدن می تواند بیماری های فصلی را از ما دور نگه دارد.

 

پرتقال برای سلامتی قلب مفید است
رژیم غذایی سالم برای قلب ترکیبی از فیبر، آنتی اکسیدان و ویتامین ها است که پرتقال از همه این خصوصیات برخوردار است و در نتیجه باعث سلامت قلب می شود، همچنین به مدیریت قند خون و کلسترول در بدن کمک می کند.

فیبر نقش اصلی را در هضم سالم غذا در بدن بازی می کند و با ارتقای سلامت روده و تقویت متابولیسم به شما کمک می کند. پرتقال منبع غنی از فیبر است، بنابراین گزینه بسیار مفیدی برای سلامت دستگاه گوارش محسوب می شود.

 

کاهش وزن دوستانه با پرتقال
با فرا رسیدن سال جدید کاهش وزن یکی از دغدغه های ذهنی اغلب افراد محسوب می شود. پرتقال میوه ای کم کالری است، بنابراین یک میان وعده کامل برای کاهش وزن به شمار می آید.

 

پرتقال میوه ای دیابتی پسند
پرتقال سرشار از فیبر است و شاخص گلیسمی کمی دارد همین امر باعث می شود میوه ای مناسب برای بیماری دیابت باشد.

آیا پیشگیری از بارداری باعث نازایی می شود؟

بسیاری از زوج ها که از روش های ضدبارداری استفاده می کنند می خواهند بدانند آیا این روش ها در طولانی مدت باعث نازایی خواهد شد؟ مطالعات نشان می دهد زنانی که از داروهای پیشگیری از بارداری استفاده می کنند به اندازه زنانی که هیچ گاه از این نوع داروها استفاده نکرده اند توانایی باردارشدن دارند. در این مقاله درباره روش های پیشگیری از بارداری با دارو و تاثیر آنها بر نازایی صحبت می کنیم.

 

روش های پیشگیری از بارداری با دارو

هر زوجی روش های متفاوتی برای پیشگیری از بارداری انتخاب می کند. بهترین روش برای پیشگیری از بارداری روشی است که با توجه به شرایط بدنی، سلامت عمومی و مقتضیات بارداری و با مشورت پزشک انتخاب شود. استفاده از کاندوم مردانه یا روش طبیعی عارضه ای ندارد زیرا فرد هیچ دارویی را مصرف نمی کند، اما این روش ها دارای ریسک بارداری هستند. قرص های پیشگیری از بارداری و داروهای هورمونی روش های جدی برای پیشگیری از بارداری محسوب می شوند.

قرص ضدبارداری: قرص های ضدبارداری حاوی دو هورمون استروژن و پروژستین از آزادسازی تخمک در بدن جلوگیری می کنند. این قرص ها حدود 91 تا 95 درصد برای جلوگیری از بارداری تاثیرگذارند.

آمپول ضدبارداری: این دارو که از آن با نام آمپول دپو یاد می شود به مدت 3 ماه از بارداری جلوگیری می کند. میزان اثرگذاری آمپول های ضدبارداری حدود 94 درصد اعلام شده است. این دارو از ابتلا به بیماری های مقاربتی پیشگیری نمی کند و بعد از گذشت 3 ماه باید مجددا تزریق شود.

چسب ضدبارداری: این دارو با تولید هورمون استروژن و پروژستین مصنوعی و با تاثیرگذاری حدود 91 درصد در پیشگیری از بارداری عمل می کند. برچسب ضدبارداری باید به مدت سه هفته متوالی روی باسن یا شکم قرار بگیرد. سپس در هفته چهارم قاعدگی رخ می دهد.

حلقه واژن: این ابزار پلاستیکی در طول سه هفته از تخمک گذاری ممانعت می کند. همچنین با ضخیم کردن دهانه رحم مانع از ورود اسپرم به رحم می شود. میزان اثرگذاری حلقه واژن  حدود 99 درصد اعلام شده است.

قرص اضطراری: مصرف قرص اضطراری برای پیشگیری از بارداری پس از دخول است. این قرص مانع از باروری، تخمک گذاری یا تشکیل نطفه می شود. مصرف این قرص تا 72 ساعت پس از دخول موثر است.

 

آیا مصرف طولانی مدت قرص های ضدبارداری باعث ناباروری می شود؟

افراد تصور می کنند مصرف طولانی مدت قرص های ضدبارداری باعث بروز ناباروری در زنان می شود اما این مسئله به صورت علمی ثابت نشده است. مطالعات نشان می دهد حدود 80 درصد زنانی که به مدت 7 سال از داروی پیشگیری از بارداری استفاده کرده اند در سال اول تصمیم به باروری، باردار شده اند. اما با این حال پزشکان همواره درباره استفاده طولانی مدت از داروهای پیشگیری از بارداری هشدار می دهند. پزشکان می گویند بهتر است زنان پس از دو سال استفاده از قرص های ضدبارداری مصرف آن را چند ماه متوقف کنند تا سیستم هورمونی آنها استراحت کند. در این فاصله از سایر روش های پیشگیری به جز مصرف دارو استفاده کنند.

اگر پس از قطع داروی پیشگیری از بارداری عادت ماهیانه نشوید، ممکن است باردار باشید. پس ابتدا باید تست بارداری بدهید. اگر باردار نباشید و پس از چند ماه قاعدگی رخ ندهد، پزشک برایتان دارو تجویز می کند. تاخیر در قاعدگی بسته به اینکه قرص پیشگیری از بارداری مصرف کرده باشید یا آمپول آن را تزریق کرده باشید متفاوت است. معمولا 2 تا 3 ماه پس از قطع قرص قاعدگی رخ می دهد اما اگر آمپول پیشگیری از بارداری را تزریق کرده باشید ممکن است 6 تا 12 ماه پس از آخرین آمپول پریود رخ ندهد.

 

تاثیر داروهای پیشگیری از بارداری بر ضخامت رحم

مطالعات نشان می دهد استفاده همزمان از داروهای ترکیبی استروژن و پروژسترون به منظور پیشگیری از بارداری به مدت بیشتر از 5 سال ضخامت رحم را کاهش می دهد. نازک شدن دیواره رحم باعث می شود عمل IVF برای زنانی که مشکل ناباروری دارند، ناموفق باشد.

جلوگیری طبیعی هیچگاه باعث نازایی نمی شود. باوری در بین عموم وجود دارد که جلوگیری طبیعی باعث تنبلی تخمدان می شود. این باور اساس علمی ندارد. تنبلی تخمدان در اثر اختلالات تخمدان و بر هم خوردن تعادل میان هورمون های استروژن، پروژسترون و هورمون های آندروژن بروز می کند. اگر زنی به اختلالات هورمونی یا تخمک گذاری مبتلا باشد یا بیماری هایی داشته باشد که بر بارداری اثر سوء دارد، برای جلوگیری از بارداری به مدت طولانی حتما باید با پزشک زنان مشورت کند.

 

عدم بارداری پس از قطع داروهای پیشگیری
بعضی زنان پس از قطع داروها و روی روال افتادن چرخه قاعدگی باردار نمی شوند. عدم بارداری در این وضعیت دلایل زیادی می تواند داشته باشد. عدم تخمک گذاری تنها یکی از دلایل ناباروری محسوب می شود. بنابراین بهتر است به پزشک مراجعه شود و پس از انجام آزمایشات لازم درمان را شروع کرد.

آنچه درباره کرونا می‌‌دانیم

ویروس کرونا

این ویروس اولین بار اواخر سال ۲۰۱۹ میلادی در عده‌ای در بازار فروش حیوانات در شهر وهان چین دیده شد. اسم رسمی این ویروس، سارس-کرونا-۲ است و قرابت دارد با ویروس‌هایی که خفاش‌ها را آلوده می‌کنند. گمان می‌رود این ویروس از خفاش به یک حیوان نامعلوم و از آن به انسان منتقل شده باشد. این حلقه گمشده هنوز شناخته نشده و می تواند منبع بیماری‌های عفونی دیگری باشد.

علائم ویروس کرونا چیست؟

این ویروس باعث عفونت ریه‌ها می‌شود. نخستین علامت بیماری تب است و سپس سرفه خشک که می‌تواند به مشکلات تنفسی نیز منتهی شود. سرفه باید جدید و پیوسته باشد، یعنی سرفه زیاد برای مدتی بیش از یک ساعت، یا سه نوبت یا بیشتر سرفه ظرف ۲۴ ساعت (اگر شما در حالت عادی سرفه می‌کنید، ممکن است از حالت عادی بدتر باشد).
به گفته دانشمندان، میانگین زمان لازم برای بروز علائم ۵ روز است، اما در بعضی‌ها ممکن است خیلی بیشتر طول بکشد. سازمان بهداشت جهانی می‌گوید که دوره کمون این بیماری تا ۱۴ روز طول می‌کشد.
گزارش‌هایی نیز مبنی بر از دست رفتن حس بویایی و چشایی دریافت شده است. تعداد افرادی که در شبکه‌های اجتماعی از فقدان حس بویایی و چشایی می‌گویند افزایش پیدا کرده است و تست ویروس کرونای بعضی از آن‌ها نیز مثبت بوده است به همین دلیل از دست رفتن این دو حس جزو علائم این بیماری محسوب شده است.
نرخ مرگ‌ومیر ناشی از این بیماری به نظر کم می‌آید - بین ۱ تا ۲ درصد - اما نمی‌توان خیلی به این آمار اتکا کرد.

ویروس کرونا چگونه سرایت پیدا می‌کند؟

در انسان، این ویروس عمدتاً از طریق تماس مستقیم با فرد بیمار سرایت پیدا می‌کند. این ویروس همچنین می‌تواند از طریق لمس سطح آلوده و سپس لمس دهان، بینی یا چشم‌ها سرایت پیدا کند، اگرچه گمان می‌رود این شیوۀ اصلی سرایت ویروس نباشد.

مردم چگونه می‌توانند از سرایت این بیماری پیشگیری کنند؟ 

«مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری» (CDC) اقدامات بهداشتی خوبی ازجمله این موارد را توصیه می‌کند: شستشوی مکرر دست، مصرف مایعات، سرفه کردن در قسمت داخلی آرنج یا دستمال کاغذی و ماندن در خانه در صورت احساس بیماری. به‌علاوه، توصیه می‌کنیم که حتی اگر بیمار نیستید در خانه بمانید، مگر اینکه واقعاً لازم باشد بیرون بروید، و فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت کنید (حداقل شش فوت یا حدود دو متر از دیگران فاصله بگیرید) و ماسکی بپوشید که دهان و بینی شما را بپوشاند.

آیا کووید-19 قابل درمان است؟ 

هیچ واکسنی وجود ندارد و از آنجایی که ویروس است، آنتی‌بیوتیک‌ها هم روی آن تأثیری ندارند. ارائه‌دهندگان مراقبت بهداشتی بدون اینکه درمان خاصی وجود داشته باشد، عموماً اقدام به معالجه علائم و ایجاد احساس راحتی بیشتر در بیمار می‌کنند.

فواید و مضرات چغندر

از فواید و مضرات چغندر چه می دانید؟

چغندر با نام علمی “بتا ولگاریس” یک گونه از تیره تاج ‌خروسیان است که یکی از بخش های اصلی آن ریشه گیاه است که به آن چغندر قرمز، چغندر باغی یا فقط چغندر می گویند.

چغندر مملو از مواد مغذی ضروری، منبع خوبی از فیبر، فولات (ویتامین 9B)، منگنز، پتاسیم، آهن و ویتامین C است که ریشه گیاه و آب چغندر فواید بی شماری برای سلامتی از جمله بهبود جریان خون، کاهش فشار خون و افزایش عملکرد ورزشی دارد که بسیاری از این مزایا به دلیل محتوای بالای نیترات های غیر آلی آن برمی گردد.

به گزارش ریدرز دایجست، چغندر خام خوشمزه است اما بیشتر به صورت پخته یا ترشی مصرف می شود و برگ های آن یعنی سبزی چغندر نیز قابل خوردن است. چغندر انواع مختلفی دارد که بسیاری از آنها با رنگ های زرد، سفید، صورتی یا بنفش تیره از یکدیگر متمایز می شوند این مقاله هر آنچه را که باید در مورد چغندر بدانید به شما می گوید.

 

ارزش غذایی چغندر
چغندرها عمدتا از 87 درصد آب، 8 درصد کربوهیدرات و 2 تا 3 درصد فیبر تشکیل شده اند، یک فنجان حاوی 136 گرم چغندر آب پز کمتر از 60 کالری دارد در حالی که سه چهارم فنجان یعنی 100 گرم چغندر خام دارای مواد مغذی به شرح زیر است:

  • کالری: 43
  • آب: 88 درصد
  • پروتئین: 1.6 گرم
  • کربوهیدرات: 9.6 گرم
  • شکر: 6.8 گرم
  • فیبر: 2.8 گرم
  • چربی: 0.2 گرم

همچنین چغندر مملو از مواد مغذی سالم مانند پنج ویتامین ضروری، کلسیم، آهن، پتاسیم و پروتئین است، اما در عین داشتن فواید زیاد عوارض جانبی نیز دارد که باید مورد توجه قرار گیرد.

 

 

چغندر با سرطان مبارزه می کند
چغندر حاوی مقادیر زیادی آنتی اکسیدان و عوامل ضد التهابی است که مطالعات نشان می دهد ممکن است در کاهش خطر برخی سرطان ها نقش بسزایی ایفا کند. این گیاه رنگ قرمز چشمگیر خود را از بتاسیانین می گیرد رنگدانه گیاهی که برخی تحقیقات اولیه نشان می دهد به دفاع از سلول ها در برابر مواد سرطان زای مضر کمک می کند. همچنین مقادیر بالای فیبر منحصر به فرد موجود در چغندر ممکن است با کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ مرتبط باشد.

چغندر منبع خوبی از فولات و بتائین است، این مواد مغذی با کمک به کاهش سطح هموسیستئین در خون عمل می کنند که می تواند با ایجاد التهاب آسیب رساننده به شریان خطر بیماری قلبی را افزایش دهد.

 

چغندر سلامت چشم را تقویت می کند
سبزی چغندر منبع خوبی از آنتی اکسیدان لوتئین است که به محافظت از چشم در برابر تحلیل رفتن ماکولا و آب مروارید کمک می کند، همچنین حاوی طیف گسترده ای از مواد شیمیایی است که احتمال می رود به بهبود سلامت چشم و بافت های عصبی آن کمک کند.

 

چغندر استقامت را تقویت می کند
محققان انگلیسی مطالعاتی را انجام دادند که نشان می دهد ورزشکارانی که قبل از تمرین آب چغندر مخلوط با مقدار کمی آب سیب می نوشیدند از استقامت بهتر و فشار خون پایین تری نسبت به افرادی که این نوشیدنی را مصرف نکردند، برخوردار بودند. تصور می شود افزایش عملکرد از نیترات های موجود در ریشه این گیاه نشات می گیرد. تحقیقات دیگر نشان می دهد ترکیب آب سیب و چغندر می تواند فعالیت های خاص مانند پیاده روی را برای سالمندان کمتر طاقت فرسا کند.

 

چغندر خطر زوال عقل را کاهش می دهد
چغندر با تولید اسید نیتریک به افزایش جریان خون در بدن از جمله به مغز کمک می کند. انجام ام آر آی در بزرگسالان مسن تر نشان می دهد پس از خوردن یک رژیم غذایی حاوی نیترات زیاد که شامل آب چغندر بود افراد جریان خون بیشتری به لوب های پیشانی خود تجربه کردند.

 

چغندر با یبوست مقابله می کند
فیبر موجود در چغندر به سیستم گوارشی بدن شما کمک می کند تا روان کار کند.

 

 

 

عوارض جانبی مصرف چغندر


چغندر در ایجاد سنگ کلیه نقش دارد
اگر مستعد سنگ کلیه هستید باید در مصرف سبزی چغندر احتیاط کنید چراکه سرشار از اگزالات است که می تواند با تشکیل کریستال های کوچک به ایجاد سنگ کلیه منجر شود.

چغندر می تواند باعث نقرس شود
چغندر سرشار از اگزالات است که می تواند به بیماری نقرس منجر شود نوعی آرتروز که با تجمع بیش از حد اسید اوریک در بدن ایجاد می شود.

چغندر مدفوع شما را رنگی می کند
چغندر در عملکرد روان دستگاه گوارش به شما کمک می کند، اما در نظر داشته باشید اگر ادرار یا مدفوع شما بعد از خوردن چغندر رنگ آن به صورتی یا قرمز تغییر کرد، نگران نباشید چراکه خون نیست و تغییر رنگ به دلیل مصرف این گیاه است.

چای ضدسرفه و دشمن سرماخوردگی

چای آويشن چيست؟

به گزارش سوپ دلی نیوز، شما احتمالا از آویشن برای طبخ مرغ یا گوشت و سایر غذاهای شور استفاده می کنید، اما آیا در مورد نوشیدن چای آویشن چیزی شنیده اید؟ آویشن درختچه ای است که در آسیا و اروپا رشد می کند و دارای برگ های خاکستری مایل به سبز و ریز است که رایحه متمایزی دارد. این برگ ها همان چیزی است که ما برای تهیه چای آویشن استفاده می کنیم.

 

آویشن هزاران سال است که مورد استفاده قرار می گیرد. رومیان باستان و یونانیان از آن در معابد مقدس خود و همچنین برای طعم دادن به غذاها استفاده می کردند. گفته می شود سربازان رومی نیز قبل از نبرد برای افزایش شجاعت رایحه گیاهان خشک شده را استشمام می کردند.

امروزه آویشن اغلب به عنوان گیاه دارویی برای طعم دادن به غذا استفاده می شود. همچنین تهیه چای آن فواید زیادی برای سلامتی دارد.

 

آنتی اکسیدان ها
آویشن بالاترین سطح آنتی اکسیدان ها را در بین گیاهان خوراکی دارد که برای مقابله با رادیکال های آزاد بدن کار می کنند. این رادیکال های آزاد می توانند به علائم پیری و حتی سرطان منجر شوند. با این حال، آنتی اکسیدان ها با خنثی سازی رادیکال های آزاد برای کاهش اکسیداسیون در بدن کار می کنند.

 

کاهش وزن
اگرچه هیچ مطالعه ای در مورد نوشیدن چای آویشن و کاهش وزن صورت نگرفته است، اما برخی از افراد می گویند در روند لاغری کمک کننده است. اگر چای آویشن را بدون شیرین کننده درست کنید، ممکن است در هر فنجان حدود 5 کالری داشته باشد در نتیجه اگر آن را به جای نوشابه یا آب بنوشید کالری کمتری مصرف خواهید کرد.

 

سرفه، سرماخوردگی و احتقان
شاید رایج ترین دلیل برای نوشیدن چای آویشن سرماخوردگی باشد. در یک مطالعه افرادی که چای پیچک و آویشن می نوشیدند از تعداد و شدت سرفه هایشان کاسته شده بود. اعتقاد بر این است که چای آویشن به عنوان داروی ضد سرفه می تواند باعث کاهش التهاب و شل شدن عضلات گلو شود، بنابراین لازم است که آویشن برای تسکین سرماخوردگی و آنفولانزا همیشه در دسترس باشد.

 

ضد ویروس
آویشن یک ماده ضد ویروس طبیعی قدرتمند است و اثبات شده روی ویروس هرپس اثر مثبتی دارد و در برابر سرماخوردگی و آنفولانزا از شما محافظت می کند زیرا می تواند برخی از ویروس ها را از بین ببرد.

 

فیبرومیالژیا
علاوه بر تسکین علائم سرماخوردگی و آنفولانزا، یکی دیگر از دلایل عمده نوشیدن چای آویشن برای فیبرومیالژیا “سندرم درد اسکلتی عضلانی مزمن” است. همراه با مکمل های طبیعی و تغییر سبک زندگی، چای آویشن ممکن است علائم فیبرومیالژیا را تسکین دهد.

گفته می شود چای آویشن خاصیت ضدروماتیسمی و ضدالتهابی دارد با این حال این مورد ثابت نشده است، اما می توان آن را با کمی زنجبیل برای کاهش علائم نوشید.

 

فشار خون بالا
مطالعات نشان می دهد آویشن یک مکمل موثر برای فشار خون محسوب می شود به خاطر داشتن خاصیت آنتی اکسیدانی می تواند فشار خون را کاهش دهد.

حتما قبل از استفاده از چای آویشن برای فشار خون بالا با پزشک خود مشورت کنید زیرا این دارو می تواند بر روی داروهای مصرفی دیگر تاثیر بگذارد.

 

خطرات چای آویشن و عوارض جانبی
چای آویشن می تواند عوارض جانبی داشته باشد اگر به آویشن یا پونه کوهی که گیاهی مشابه است حساسیت دارید چای آویشن نخورید.

این گیاه ممکن است توانایی بدن شما را در لخته شدن خون کاهش دهد که می تواند خطر خونریزی را افزایش دهد، بنابراین قبل از جراحی یا اگر داروهای رقیق کننده خون مصرف می کنید با پزشک خود در این باره صحبت کنید.

افراد مبتلا به بیماری هایی که می توانند تحت تاثیر هورمون ها قرار بگیرند مانند برخی از انواع سرطان نباید چای آویشن بنوشند به علاوه زنان باردار هم بدون مشورت با پزشک یا ماما نباید چای آویشن بنوشند.

خشکی بینی از علائم اولیه عفونت کووید 19 است

در این مطالعه، محققان دانشگاه بارسلونا اسپانیا، گروهی متشکل از ۳۵ بیمار مبتلا به کووید ۱۹ و تعداد مشابهی در قالب گروه کنترل را از لحاظ وجود انواع علائم مرتبط با بینی نظیر خشکی بینی و آبریزش بینی بررسی کردند.

 

یافته‌ها نشان داد بیش از ۶۸ درصد بیماران حداقل یک علامت مرتبط با بینی را گزارش دادند. همچنین محققان مشاهده کردند بروز خشکی بیش از حد بینی در افراد مبتلا به کووید ۱۹ در مقایسه با گروه کنترل به مراتب بیشتر بود.

نتایج نشان داد ۵۲ درصد بیماران (و تنها ۳ درصد گروه کنترل) دارای آبریزش شدید بینی بودند. همچنین این علائم همراه با گرفتگی بینی بود که معمولاً تا ۱۲ روز ادامه داشت.

محققان معتقدند وجود این علائم مرتبط با بینی و وقوع زودهنگام آنها می‌تواند تشخیص زودهنگام کووید ۱۹ را تسهیل نماید.

همچنین مشخص شده است که تغییر در حس بویایی یا چشایی در ۸۰ درصد موارد بیماران کرونایی وجود دارد. این علامت ناشی از ورود ویروس به سلول‌های گیرنده ACE۲ در حفره بینی است. این گیرنده محلی است که در آنجا، پروتئین ویروس وارد سلول میزبان می‌شود و تکثیر ویروسی در آنجا اتفاق می‌افتد.

محققان بر انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه تاکید دارند.

تماس با ما

تهران،ابتدای شهيد محلاتی،پلاك368
info@ansarclinic.com

35015(داخلی 1) - 33507010

33507011
aparat
telegram
instagram

درباره درمانگاه

درمانگاه خيريه انصار، اوايل سال 1393 به همت موسسه خيريه انصارالحسين(عليه السلام) و به منظور خدمت رسانی به قشر مستضعف جامعه و تامين نيازهای درمانی آنها تاسيس گرديد. اكنون با عنايت خداوند و زحمات خداپسندانه خيرين ارجمند اين درمانگاه به يكی از مجهزترين و مدرن ترين مراكز درمانی تبديل شده است.
Image
Image
بالا